مقایسه تنش سه بعدی در دو نوع پروتز ثابت باند شونده یک سرگیردار و دوسرگیردار به روش اجزای محدود
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش توزیع تنش در دو نوع پروتز ثابت دندانی از نوع یک سرگیردار و دوسرگیردار بررسی شده و اثرات لیگامنت ها بر حداکثر تنش بوجود آمده در دندان مورد بررسی قرار گرفته است. در ساخت مدل فیزیکی پروتز ثابت یک سرگیردار و دوسرگیردار، از دندان های طبیعی استفاده شده است. پس از تعیین شرایط مرزی و بارگذاری دو نوع پروتز، از روش اجزای محدود، تنش برشی، تنش فون مایسز و جا بجایی در دندان و پروتز محاسبه شده است. نتیجه حاصل از این تحقیق با نتایج تجربی حاصل از سایر تحقیقات انجام شده مقایسه شده است. همچنین اثر لیگامنت ها و انواع مواد چسباننده بر توزیع تنش و بیشترین مقادیر آن در پروتز و دندان مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بدست آمده نشان می دهد که ماده panavia2 در چسباندن پروتزهای دندانی به علت داشتن مدول یانگ و ضریب پواسون مشابه عاج دندان، درصد موفقیت بیشتری نسبت به سایر مواد چسبنده دارد. همچنین پروتز ثابت دوسرگیردار تحمل بار بیشتری نسبت به یک سرگیردار داشته و استفاده از پروتز یک سرگیردار برای افراد زیر 24 سال به دندانپزشک توصیه نمی-شود.