سبک شناسی شعر سه دهه بعد از انقلاب با تأکید بر قیصر امین پور، محمد رضا عبدالملکیان، سلمان هراتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
با تغییر هر دوره و پس از هر تحول اجتماعی و سیاسی عمیق علاوه بر تغییر نهادهای سیاسی و اجتماعی، فرهنگ تازه ای پیدا می شود که متأثر از شعارها و جهانبینی انقلاب است. طبیعی است این فرهنگ ساختار ذهنی افراد جامعه و از جمله هنرمندان را تغییر می دهد و تغییر این ساختار ذهنی بر زبان و اندیشه و جهانبینی اثر می گذارد، در نتیجه بخصوص بر شعر که ماده سازنده ی آن زبان است و محتوای آن جهانبینی متأثر از موقعیت تازه، اثر می گذارد. سه نفر شاعری که بر مختصات سبکی آنان در این رساله تأکید می شود از مشهورترین شاعران بعد از انقلاب هستند که ضمن متأثر بودن از حال و هوای اجتماعی بعد از انقلاب هر یک از نظر شخصیت فردی، جایگاه خاص خود را دارند و بنابر این شعر هر یک علاوه بر مختصات عمومی متأثر از جهانبینی بعد از انقلاب، صبغه ی فردی خود را نیز دارد که این تحقیق به پژوهش درباره ی آن می پردازد. ما پژوهش خود را در بخش اول و دوم که تعاریف و تاریخچه را در بر می گیرد همچنین تعاریفی که در هر بخش به عنوان مقدمات بحث مطرح گردیده، بر پایه ی شیوه ی «کتابخانه ای» گزارده و بخش اصلی پایان نامه را، که همانا گردآوری عناصر سبکی است با شیوه ی تحلیلی و استدلالی پی گرفته ایم. در این راه نیز کوشیده ایم یافته های خود را بی شائبه ی جانبداری از ایدئولوژی خاصی، در حد توان در چهارچوب نظرات علمی به خصوص آنچه در مبحث آشنایی زدایی مطرح است بیان کنیم.