Thesis

بررسی مقایسه ای مفهوم عرفانی تزکیه نفس در نهج البلاغه و آثار عطّار

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده از آنجایی که اسلام دین انسان ساز است، برای هدایت و گم نکردن راه سعادت منبع مکتوبی چون قرآن و راهنمایانی چون پیامبر (صلی الله و علیه و آله) و پس از ایشان ائمه (علیهم السلام) را در دسترس همگان قرار داده است. با مطالعه قرآن و نهج البلاغ? شریف به عنوان مترجمان قرآن کریم می توان به هدایت دست یافت. عارفان مسلمان تلاش می کنند که سیر و سلوک خود را بر اساس دستورات دین و راهنمایی این بزرگان قرار دهند تا مسیر را به خطا نروند از جمله عطّار نیشابوری که گرچه اهل سنت است اما با مطالعه آثارش می توان به تأثیرپذیری او از امیر المومنین علی (علیه السلام) در طی طریق معترف شد. تزکیه عرفانی نفس در نهج البلاغه بر انسان شناسی که به خداشناسی و در نهایت به کمال رساندن انسان منجر می شود استوار است. امیر المومنین علی (علیه السلام) به عنوان انسان کامل، شناخت صحیح خداوند و اخلاص در عقیده و عمل، تقوی و صبر را از عوامل دست یابی به تزکیه نفس در نهج البلاغه می دانند و برتری طلبی، پیروی از خواهش های نفسانی، طغیان، حبّ دنیا و موانع عملی و اخلاقی ازجمله عجب و ریا و ارتکاب رذائل اخلاقی را موانع شناختی در راه تهذیب نفس می شمرند. عطّار عوامل دست یابی را به کمال شناخت خداوند و عوامل فردی منحصر می داند و در آثارش از طلب، عشق، معرفت، استغناء، توحید، حیرت، فقر و فنا به عنوان وادی ها و یا مراحل سیر و سلوک عرفانی نام می برد. موانع شهودی در نزد شیخ عبارتند از: غفلت از خداوند و غفلت از مرگ. عطّار موانع عملی و اخلاقی را پیروی از هوای نفس، خودپرستی، آرزوهای دور و دراز و سراب های فریبنده می داند

Supervisors and advisors

بخشعلی قنبری، حمید جعفری قریه علی

Similar theses

  • مفهوم زهد در نهج البلاغه و مقایسه آن با بودیزم و جینیزم

    Thesis2013وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه محقق اردبیلی - دانشکده علوم انسانیراضیه فتاحی

    زهد را که ترک ماسوی الله به شیوه های مختلف است درهر یک از ادیان ومذاهب، دارای خاستگاهی است که درمتن وبطن این ادیان نهفته است.درنهج البلاغه ودرآیین های بودا وجین، زهد واعراض از دنیا یکی ازآموزه های اساسی برای وصول به سعادت ورستگاری است بطوریکه درآیین جینیزم بر زهد و ریاضت افراطی ت

  • بررسی و مقایسه ی مفهوم «هنر» در ادب حماسی، عرفانی و تعلیمی با تکیه بر آثار فردوسی، مولوی و سعدی

    Thesis2013وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه ارومیه - دانشکده ادبیات و علوم انسانیمحمد رحیمی

    «هنر» واژه ای است که علاوه بر معنای تخصصی و اصطلاحی که امروزه برای آن بر می شماریم؛ در طول ادوار زبان و ادبیات فارسی، معانی مختلفی را در بر داشته است و دارای معانی و مفاهیم کلی و عامّی چون برتری، فضیلت، انواع کمالات، مزیت، حسن های دنیایی و معنوی و ... بوده است و با توجه به کاربرد

Similar items