Thesis

بررسی اثر نوع ماده جاذب آب و امکان سنجی استفاده از نانو ذرات جاذب بر ظرفیت نگهداری آب خاک

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

بخش کشاورزی عمده ترین مصرف کننده منابع آب در کشور ما می باشد. برای افزایش بازده آبیاری و استفاده بهینه از منابع آب در مناطق خشک و نیمه خشک اقدامات مختلفی مانند استفاده از مالچ، کودهای آلی و ایجاد تغییر در خواص فیزیکی خاک با استفاده از اصلاح کننده های مختلف نظیر پرلیت، هیدروپلاس و نظایر آن صورت می گیرد. به منظور مقایسه تأثیر دو نوع ماده جاذب آب طبیعی و مصنوعی بر ظرفیت نگهداشت آب خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تیمار ماده جاذب آب ( شاهد (بدون اعمال ماده جاذب آب)، کود پوسیده گاوی ( 15گرم در کیلوگرم خاک) و سوپر جاذب طراوت a200 در6 اندازه (25/0- 21/0، 5/0- 25/0، 1- 5/0، 2- 1، 4/3-2 و 75/4- 4/3 میلی متر هرکدام به میزان 2 گرم در کیلوگرم خاک) ) درسه تکرار در دو بافت شنی لومی و لومی رسی انجام شد. سپس مقدار آب خاک برای هر تیمار در مکش های 0، 1/0، 3/0، 5/0، 1، 3، 5 و 15 بار اندازه گیری و منحنی های رطوبتی هر خاک به طور جداگانه رسم گردید. نتایج نشان داد که بین دو بافت خاک، تیمارها و مکش های مختلف و همچنین اثر متقابل این عوامل با هم اختلاف معنی دار آماری در سطح 1 درصد وجود دارد. همچنین مشاهده شد که پلیمر سوپرجاذب 2- 1 میلی متری نسبت به سایر تیمارها باعث افزایش قابل توجهی در ظرفیت نگهداری آب خاک به خصوص در بافت سبک گردید.

Supervisors and advisors

ایرج کاظمی نژاد، قدمعلی یزدانی کچویی

Similar items