اثر آفت زدایی عصاره گیاهان با توجه به منابع مکتوب از قرن ششم تا زمان حال بر روی آثارکاغذی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده جهت حفظ نسخه های خطی از عوامل بیولوژیکی ، روشهای درمانی مختلفی به کار گرفته شده است . اما با گذشت زمان و با افزایش آگاهی از تاثیرات مخرب ناشی از استفاده از مواد شیمیایی روی اشیا مورد درمان ، محیط و کاربران ، امروزه استفاده از روشهای جایگزین توصیه می شود . در این پایانامه با استناد به متون کهن از قرن ششم بر استفاده از گیاهان به منظور پیشگیری از صدمات ناشی از آسیب حشرات و آفت ها و ترکیبات طبیعی موجود در گیاهان و اثرات ضد قارچی آنها و با توجه به گونه های گیاهی ایران که حدود شش تا هشت هزار گونه گیاهی است ، یعنی رقمی دو تا سه برابر تمام قاره اروپا ، سعی شده است که ضمن آشنایی و توسعه یک روش غیر سمی و ایمن برای آثار ، تاثیر اسانس گیاه مرزه خوزستانی را بر روی دو گونه از شایع ترین قارچها ( آسپرژیلوس نایجر و پنیسیلیوم ) در آثار کاغذی بطور تجربی و آزمایشگاهی مورد بررسی قرار داده و تاثیر آن در چند روش مانند ، استفاده مستقیم بر روی کاغذهای آلوده به قارچ ، استفاده از اسانس گیاه در محیط کشت مایع و جامد و بکارگیری آن بصورت بخور در محفظه و بررسی تاثیر اسانس بر روی جوهر نسخه های حساس به آب ، ارزیابی شد تا شاید بتوان با روشی ساده و مطمئن از آثار باارزش در برابر عوامل بیولوژیکی محافظت نمود . مرزه خوزستانی در علم گیاه شناسی با نام ساتوریا خوزستانیکا ، از خانواده نعناحاوی مواد موثره مختلفی می باشد که مهمترین آن کارواکرول(37/90%) است ، که رشد رویشی و زایشی قارچها را به طور کامل از بین می برد و روشی بی خطر و مطمئن برای انسان و آثار به جای ماده از پیشینیان می باشد .