مقایسه میزان اثربخشی رویکرد ارتباطی با شیوه دستور ترجمه بر یادگیری مهارت های زبان انگلیسی دانش آموزان سال اول دبیرستان شهرستان اراک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
روش تدریس نوین زبان که توسط متخصصان آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی مورد بحث قرار گرفته است رویکرد ارتباطی آموزش زبان می باشد . این رویکرد بیشتر بر قواعد به کار گیری زبان متکی است تا قواعد دستوری و نمایانگر این واقعیت است که دانستن یک زبان و توانایی به کار گرفتن آن مفهوم یکسانی ندارند . رویکرد ارتباطی در یادگیری مهارت های زبان توصیه می شود و در طرح فرضیه های این تحقیق و انجام این تجربه به کار گرفته شده است . هدف از این پژوهش مقایسه رویکرد ارتباطی آموزش زبان و شیوه سنتی دستور- ترجمه و مقایسه میزان اثر بخشی آنها در یاد گیری چهار مهارت اصلی زبان ( خواندن ، نوشتن ، گوش دادن و صحبت کردن ) وسه مهارت فرعی زبان ( دستور ، لغت و تلفظ ) دانش آموزان دختر و پسر سال اول دبیرستان بود . فرضیه اصلی تحقیق این بود که میزان اثر بخشی رویکرد ارتباطی آموزش زبان بر یادگیری مهارت های زبان دانش آموزان نسبت به روش سنتی دستور- ترجمه بیشتر است . به منظور تائید یا رد فرضیه اصلی تحقیق از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون استفاده شده است . جامعه آماری کلیه دانش آموزان سال اول یک دبیرستان پسرانه و یک دبیرستان دخترانه در شهرستان اراک بودند . جامعه نمونه تحقیق جامعه در دسترس بود که از دو کلاس در دبیرستان پسرانه و دو کلاس در دبیرستان دخترانه با تعداد 120 نفر انتخاب شدند . آنها بر اساس معدل سال سوم راهنمایی آنها به طور همگون در چهار کلاس سازماندهی شده بودند . نمرات پیش آزمون آزمودنی ها مبین این واقعیت بود که همه در یک سطح قرار داشتند . دو گروه با تعداد60 نفر ( 30 نفر دختر و 30 نفر پسر ) به شیوه ارتباطی با استفاده از طرح درسهایی که تهیه شده بود آموزش دیدند و دو گروه دیگر با تعداد60 نفر ( 30 نفر دختر و 30 نفر پسر ) به شیوه مرسوم و سنتی دستور – ترجمه در طی 16 جلسه 90 دقیقه ای آموزش دیدند . ابزار تحقیق شامل آزمون های پیش رفت تحصیلی محقق ساخته (پیش آزمون و پس آزمون ) با 52 سوال کتبی مختص به مهارت های خواندن ، نوشتن ، تلفظ ، دستور ، لغت و 20 سوال شفاهی مربوط به مهارت های صحبت کردن و گوش دادن بود . روایی آزمون ها با روش صوری و محتوایی تعیین گردید . پایایی آزمون کتبی 82% و پایایی آزمون شفاهی 85% به روش بازآزمایی محاسبه شد . داده های آزمون از طریق تحلیل آماری مانوا مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند . نتایج تجربه نشان داد ، گروه آزمایشی که به روش رویکرد ارتباطی آموزش دیدند ، نسبت به گروهی که به شیوه سنتی دستور - ترجمه آموزش دیده بودند به طور معنادار نمرات پس آزمون بالاتری در هفت مهارت زبان کسب کردند . متغیرجنسیت تاثیری بر نتایج آزمون جز در مهارت دستور نداشت . میانگین نمرات مهارت دستور آزمودنی های دختر در مرحله پس آزمون بیشتر از پسران بود. تعامل دو متغیر شیوه تدریس و جنسیت نیز برنتایج تاثیر نداشته است