Thesis

امکان سنجی استفاده از وسایل پرواز بدون سرنشین و دوربین های غیرمتریک در تولید نقشه های بزرگ مقیاس

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

به طور معمول روش هایی که امروزه برای تهیه نقشه های توپوگرافی استفاده می شوند فتوگرامتری هوایی با استفاده از دوربین های متریک، استفاده از تصاویر ماهواره ای، نقشه برداری زمینی و یا استفاده از لیزر اسکنرها می باشند. اما در بعضی از موارد اجرایی بدلیل مسائلی از قبیل هزینه، دسترسی، مجوزهای مورد نیاز، مدت زمان انجام پروژه و دسترسی سریع به اطلاعات، استفاده از چنین تکنیک هایی کاری طاقت فرسا و عملا دور از انتظار می باشد. در این موارد نیازمند به یک روش میسر و مقرون به صرفه می باشیم که نه تنها متناسب با ابعاد منطقه(عارضه) و سرعت تغییرات باشد بلکه دقت مورد نیاز را نیز برآورده نماید. به منظور غلبه یا کاهش مشکلات فوق روشی که به تازگی برای تهیه نقشه های بزرگ مقیاس استفاده گردیده است، روش اخذ تصویر توسط وسائل پرواز فوق سبک یا فتوگرامتری هوایی برد کوتاه می باشد. با توجه به ضرورت حضور این گونه سیستم ها در کاربردهای فتوگرامتری و جدید بودن موضوع کاربرد آنها در مقایسه با سیستم های دیگر، نیاز به امکان سنجی از این گونه سیستم ها در کاربردهای فتوگرامتری امری کاملا محسوس است. به همین دلیل در این پایان نامه به امکان سنجی استفاده از وسایل پرواز بدون سرنشین از نقطه نظر زمان عملیات، هزینه، دقت مورد نظر، آنلاین بودن اطلاعات و دیگر معیارهای امکان سنجی به منظور تهیه نقشه های بزرگ مقیاس پرداخته شده است. برای این منظور سیستم های مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفتند و یک سری تست های عملی در محیط های باز و بسته توسط یکی از سیستم های موجود انجام گرفت. در محیط بسته با هدف ارزیابی قابلیت پرواز این سیستم ها، سیستم uav بعد از انجام کالیبراسیون دوربین در باند پرواز به صورت هدایت دستی قرار گرفت و از ارتفاع 3 متری عملیات اخذ تصویر انجام گرفت. نتایج تحقیق در این تست نشان داد که بدلیل شرایط محدود نوردهی امکان افزایش سرعت شاتر به منظور حذف لرزش های ناشی از موتورها وجود ندارد بنابراین منجر به حضور جابجایی های محسوس در تصاویر می گردد که همین امر باعث کاهش دقت می شود. در تست انجام شده در محیط باز نیز نتایج تحقیق نشان داد که این گونه سیستم ها علی رغم محدودیت در ابعاد منطقه، شرایط جوی و حمل بار،متناسب با ارتفاع پرواز و سنسورهای بکار رفته قابلیت تولید نقشه هایی با مقیاس 1:500 تا 1:100 و منحنی ترازهای 50 تا 10 سانتی متر را دارا می باشند و در ضمن از لحاظ هزینه و زمان انجام پروژه توسط آنها قابل مقایسه با روش های مشابه نیستند.

Supervisors and advisors

مسعود ورشوساز

Similar items