تهیه نانوذرات نقره پایدارشده با پلی وینیل پیرولیدون و کاربرد آن در اندازگیری اسپکتروفوتومتری ال- سیستئین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
محلول سیستئین به محلول حاوی نانوذرات نقره پایدارشده با پلی وینیل پیرولیدون و کاتیون باریم اضافه گردید. با اضافه کردن سیستئین انباشتگی نانوذرات نقره رخ داده و رنگ محلول کلوئیدی از زرد به صورتی تغییر پیدا می کند, و قله پیک پلاسمونیک نانوذرات نقره کلوئیدی در طول موج 397 نانومتر به سمت طول موج های بلندتر شیفت کرده و شاهد ظاهر شدن پیک جدیدی در طول موج 520 نانومتر خواهیم بود. در واقع کاتیون باریم نقش عامل پل زننده را برای نانوذرات نقره متصل شده با سیستئین ایفا می کند. نقطه ایزوبستیک در طول موج تقریبی 440 نانومتر, وجود دو نوع نانوذرات نقره, که شامل نانوذرات نقره آزاد در محلول و کمپلکس نانوذرات نقره با سیستئین و کاتیون باریم است, را تأئید می-کند. این روش دارای رنج خطی برای اندازگیری سیستئین در محدوده 2/3-2/8 میکرومولار و حد تشخیص 5/2 میکرومولار می باشد. جهت بررسی حساسیت این روش, میزان درصد بازیابی سیستئین در حضور دیگر اسیدهای آمینه محاسبه گردید. بدلیل حساسیت بالای روش مذکور برای شناسائی سیستئین در مقایسه با سایر اسیدهای آمینه, از این روش می توان برای اندازگیری سیستئین خون استفاده نمود.





