بررسی پارامترهای موثر در افزایش چسبندگی پوشش های جاذب امواج مایکروویو بر روی زیر پایه آلومینیومی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش تأثیر پیش عملیات سطحی آلومینا پاشی، سیلان کاری و آندیزه کردن در اسید فسفریک بر روی استحکام چسبندگی پوشش جاذب به زیرلایه آلومینیومی بررسی گردیده است. ماده جاذب امواج مایکروویو سنتز شده، هگزا فریت باریم نوع m آلاییده شده با co، ti و mn با ترکیب شیمیایی bati1.2co1.2mn0.1fe9.5o19 بود که به صورت یک رنگ زمینه پلیمری بر روی یک زیر لایه آلومینیومی اعمال شد. استحکام چسبندگی متوسط پوشش به زیرلایه تنها رسوب زدایی شده برابر mpa 5/3 بود که با انجام پیش عملیات آلومینا پاشی با ذرات آلومینای مش 60، فشار پاشش mpa 4/.، فاصله نازل تا سطح cm 5 و زاویه پاشش °90 استحکام چسبندگی پوشش به mpa 8 افزایش یافت. با انجام پیش عملیات سیلان کاری با مولکول 3-گلیسیدوکسی پروپیل تری متوکسی سیلان در محلول با غلظت 2% سیلان، ph محلول 4، مدت زمان هیدرولیز 60 دقیقه، مدت زمان غوطه وری 2 دقیقه و دمای خشک کردن ?100 بمدت زمان 15 دقیقه، استحکام چسبندگی به mpa 13 افزایش یافت و از آنجایی که شکست از نوع پیوستگی بود، لذا در واقع نیروی لازم جهت جدا کردن پوشش از زیرلایه سیلان کاری شده به مراتب بیشتر از این مقدار است. با انجام پیش عملیات آندیزه کردن دو مرحله ای در الکترولیت با 10% وزنی اسید فسفریک، در دمای ?40، با ولتاژ نهایی v 40 بمدت زمان 30 دقیقه، استحکام چسبندگی پوشش به mpa 2/12 افزایش یافت.