Thesis

مقایسه بازداری (شناختی-رفتاری)، حافظه کاری(کلامی-غیرکلامی) و توجه پایدار در جانبازان با و بدون اختلال تنیدگی پس از سانحه

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

اهداف: پژوهش حاضر از یک سو با هدف مقایسه بازداری (شناختی – رفتاری)، حافظه کاری (کلامی- غیرکلامی) و توجه پایدار در جانبازان با و بدون اختلال تنیدگی پس از سانحه؛ و از سوی دیگر بررسی نقش این کارکردهای شناختی در شدت اختلال صورت گرفت. روش: در این پژوهش علی مقایسه ای، جامعه آماری عبارت از کلیه جانبازانی بود که طی مدت پژوهش در مرکز بازتوانی جانبازان و مرکز توانبخشی امام خمینی (ره) شهر مشهد حضور داشتند. از این جامعه، با روش نمونه گیری در دسترس 44 جانباز در قالب دو گروه مبتلا و غیر مبتلا به ptsd انتخاب شدند و با استفاده از آزمون استروپ، آزمون برو/ نرو، آزمون فراخنای ارقام (شنیداری- دیداری)، آزمون عملکرد پیوسته، پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه افسردگی بک (ویرایش دوم) و پرسشنامه می سی سی پی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل های کوواریانس چندمتغیری نشان داد به طور کلی در سازه بازداری شناختی، بازداری رفتاری، حافظه کاری کلامی، حافظه کاری غیرکلامی و توجه پایدار تفاوت معناداری بین جانبازان مبتلا و غیر مبتلا به ptsd وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون به روش ساسله مراتبی حاکی از آن بود که تنها بازداری شناختی و توجه پایدار قادر به پیش بینی شدت اختلال ptsd می باشند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، عملکرد ضعیف تر افراد مبتلا به اختلال تنیدگی پس از سانحه در آزمون های عصب روانشناختی بیانگر نارسایی آن ها در بازداری شناختی- رفتاری، حافظه کاری کلامی - غیرکلامی و توجه پایدار می باشد. بنابراین، نارسایی در این کنش های اجرایی را می توان تبیینی برای علائم اختلال تنیدگی پس از سانحه دانست

Supervisors and advisors

بهرامعلی قنبری هاشم ابادی، علی مشهدی

Similar theses

Similar items