روابط بختیاری ها با قاجاریه از ابتدا تا قتل حسینقلی خان ایلخانی(1299- 1210ه.ق)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: روابط حاکمان قاجار،با ایل بختیاری درطی قرن نوزدهم میلادی دارای فراز و فرود های فراوانی بوده است. حاکمان قاجار، با سیاست کلی تفرقه بینداز و حکومت کن، بین دو تیره مهم این ایل یعنی هفت لنگ ،چهارلنگ ،اختلاف انداختند وبا گرفتن گروگان از بین خوانین بزرگ بختیاری و پیوند زناشویی با بعضی سران ایلی سعی کرده از قدرت و روحیه طغیان گری آن ها بکاهند. قاجارها تا زمانی که خوانین بختیاری هم چون ایلات دیگر کشور به موقع مالیات خود را می پرداختند ونیروی نظامی مورد احتیاج آنان را تأمین می کردند. مطیع آنان بودند وکاری به کاری آن ها نداشتند. اما همین که احساس می کردند. بختیاری ها تحت اختیار ایلخانان مقتدری چون محمد تقی خان چهارلنگ و حسین قلی خان هفت لنگ یکپارچه و قدرتمند می شوند. سریعاًدست بکار شده و به هر نحو ممکن خواهان از بین بردن آنان می شدند. گاهی رقابت بین حاکمان محلی قاجار مانند رقابت بین فرهاد میرزا معتمدالدوله حاکم فارس و مسعود میرزای ظل السلطان حاکم اصفهان باعث می شد تا این شاهزادگان از قدرت ایلات متحد خود برعلیه دیگری استفاده کنند. و در واقع ایلات و رهبران آن ها به طور ناخواسته وارد یک بازی سیاسی خطرناک می شدند . همانند دشمنی بین فرهاد میرزا معتمدالدوله وحسین قلی خان ایلخانی بختیاری که باعث دشمنی ودرگیری بین بختیاری ها و قشقایی ها شد. در این بین نقش انگلیسی ها ، ونوع ارتباط آن ها با ایلخانان بختیاری را نباید از یاد برد در قرن نوزدهم میلادی به دلیل اهمیت منطقه ی جنوب غربی کشور و راه های ارتباطی آن مرتباً در حال رفت و آمد به منطقه و ملاقات با بعضی خوانیین مقتدر بختیاری بودند.