بررسی نقش صنایع تبدیلی در صادرات و رشد بخش کشاورزی (با تأکید بر صنایع غذایی)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
با توجه به میزان بالای ضایعات محصولات کشاورزی باید به دنبال راههایی برای تبدیل این تولیدات به محصولاتی با ارزش افزوده بالاتری باشیم. لذا در این تحقیق با توجه به نقش مهم صنایع تبدیلی در کاهش ضایعات، افزایش ارزش افزوده، ایجاد اشتغال، افزایش صادرات غیرنفتی به بررسی نقش صنایع غذایی در صادرات و رشد بخش کشاورزی پرداخته ایم. در این مطالعه برای تخمین مدل و انجام آزمون های مربوط از بسته نرم افزاری 4.1 microfit و eviews 5 استفاده شده است. داده ها نیز به صورت سری زمانی و مربوط به سالهای 1387-1357 می باشد. از آزمون دیکی فولر تعمیم یافته (adf)، جهت سنجش درجه ی مانایی متغیرها استفاده شد. برای برآورد مدل با توجه به نتایج بدست آمده از آزمون ایستایی، از روش ardl استفاده شد. نتایج رابطه تعادلی بلند مدت حاکی از آن است که تولیدات صنایع غذایی هم در بلندمدت و هم در کوتاه مدت تأثیر مثبت و معنی داری بر صادرات بخش کشاورزی دارد. مقدار ضریب این متغیر 473/0 بدست آمد که در سطح 1% معنی دار است. مصرف بخش خصوصی از مواد خوراکی آشامیدنی و دخانیات در مدل بلند مدت عرضه ی صادرات معنی دار نیست ولی در کوتاه مدت بر میزان صادرات تأثیرگذار است. قیمت نسبی نیز هم در کوتاه مدت و هم در بلندمدت معنی دار شد. همچنین ضریب شاخص نرخ ارز موثر در سطح 1% معنی دار است و ضریب آن 712/0- بدست آمد که بیشترین تأثیر را بین متغیرهای مدل داراست. ضریب جمله تصحیح خطا نیز 533/0- به دست آمد که بیان می کند در هر دوره، حدود 53 درصد از عدم تعادل کوتاه مدت برای رسیدن به تعادل بلندمدت تعدیل می شود. در نهایت پایداری ضرایب برآورد شده مدل نیز توسط آزمون cusumو cusumq مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه نیز رابطه بلندمدت بین رشد بخش کشاورزی، میزان تولیدات صنایع غذایی و میزان صادرات صنایع غذایی با استفاده از آزمون استاندارد علیت گرنجری و روش ardl، در دو قسمت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که رابطه بلندمدت فقط میان رشد اقتصادی و تولیدات صنایع غذایی وجود دارد و جهت آن نیز از رشد بخش کشاورزی به سمت تولیدات صنایع غذایی است و هیچ یک از متغیرهای میزان تولید و صادرات صنایع غذایی علت رشد بخش کشاورزی نمی باشد.