Thesis

ارزیابی عوامل موثر در پذیرش آموزش های مداوم پزشکی به صورت الکترونیکی با استفاده از تئوری انتشار نوآوری راجرز و ahp فازی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

آموزش الکترونیکی یکی از دستاورد های عصر دیجیتالی است و یک نوآوری در آموزش به حساب می آید. این شیوه ی آموزشی مزایای بسیاری برای موسسات آموزشی و کاربران آن ها به همراه داشته است. موفقیت آموزش الکترونیکی به طور گسترده به میزان پذیرش و استفاده از آن توسط کاربران وابسته است. در این پژوهش به کمک تئوری انتشار نوآوری راجرز که به صورت جامع و کامل فاکتورهای موثر در پذیرش آموزش الکترونیکی را در بر می گیرد و به عنوان یک مدل اساسی در رابطه با مطالعات مربوط به نوآوری به حساب می آید به شناسایی و رتبه بندی فاکتورهای کلیدی موثر پرداختیم. در یک مطالعه تحلیلی مقطعی، پزشکان عمومی که تجربه ی گذراندن دوره ی آموزش مداوم به صورت الکترونیکی داشته اند از طریق پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفتند. در این پرسشنامه معیارهای اصلی موثر در پذیرش نوآوری آموزش الکترونیکی (از دیدگاه راجرز) و فاکتورهای هر یک از این معیارها به صورت دوبه دو مورد مقایسه قرار گرفت. جهت تحلیل داده ها از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی به دو روش کلاسیک و فازی استفاده شد و نتایج حاصل از دو روش با استفاده از نرم افزار spss و آزمون فریدمن مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته های حاصل از هر دو روش تحلیل نشان می دهد از میان عوامل اصلی موثر، مزیت نسبی بیشترین تأثیر و پیچیدگی کم ترین تأثیر را در پذیرش این شیوه ی آموزشی دارد. همچنین از نظر پزشکان، متناسب بودن این شیوه ی آموزشی با نیازهای آموزشی آن ها و انعطاف پذیری از جمله موثرترین فاکتورها در استفاده از آموزش الکترونیکی می باشد. آزمون آماری تفاوتی میان رتبه بندی های حاصل از دو روش فازی و کلاسیک نشان نمی دهد. به طور کلی پزشکان استفاده از آموزش الکترونیکی در دوره های مداوم را برتر از روش سنتی می دانند.

Supervisors and advisors

احمد فراهی، محمد قلی پور

Similar theses

Similar items