Thesis

ریشه های اجتماعی اسلام انقلابی در ایران (دوره زمانی 1360-1320 )

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

در مسیر مدرن شدن ایران در دوره ی حکومت پهلوی اول و دوم، شرایطی چون آمرانه بودن این مدرنیزاسیون، مهاجرت فزاینده، شهرنشینی، انسداد سیاسی و بی توجهی به نهادهای دینی و حتی مبارزه با آن ها، افزایش اقتصاد دلالی، افزایش فروش نفت و به تبع آن افزایش انتظارات از نظام حاکم و عدم تحقق این انتظارات، زمینه اعتراضات روز افزون را فراهم ساخت. چنین شرایطی گروه های دینی را به مبارزه علیه نظام حاکم کشاند و اسلام به عنوان ابزار مبارزاتی در کانون توجه گروه های دینی قرار گرفت. نقش اسلام هم به دلیل تفسیرهای خاصی که از آن می شد و هم به عنوان کاربرد آن در مبارزات برخی کشورها نظیر الجزایرو تونس و ... به طور چشم گیری افزایش یافت. تفسیری از اسلام که می بایست پاسخ گوی مشکلات اجتماعی باشد.این تفسیر نو از اسلام به مرور بدل به تفکری انقلابی و در نهایت اسلام انقلابی شد. چنین تفسیر انقلابی از اسلام یا گفتمان اسلام انقلابی در تقابل با گفتمان انقلاب اسلامی شکست خورد و به حاشیه رانده شد و دیگر به مانند گذشته منشا اثر نشد. این تحقیق بر آن است که پاسخ دهد چطور و در چه شرایط اجتماعی، اسلام انقلابی بدل به گفتمان غالب عصر خود شد و توانست چنین تاثیری را از خود بر جای گذارد. در این تحقیق ما به روش تاریخی متوسل شدیم.

Supervisors and advisors

حسن محدثی گیلوایی، محمدباقر تاج الدین

Similar theses

Similar items