بررسی تحلیلی و تطبیقی بن مایه های صلح و دوستی در اشعار فریدون مشیری و محمود درویش
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
فریدون مشیری و محمود درویش، از شاعران متعهد معاصر فارسی و عربی هستند. عشق و دوستی،بیان رنج ها و مصائب انسان،جنگ ستیزی و دوری از خشونت و حق خواهی و ظلم ستیزی،ادب پایداری و مقاومت از بارزترین مضامین شعری این دو شاعر است. اما شاید بتوان گفت ستایش صلح و نکوهش جنگ و نفی خشونت و ریا و هم نوایی با انسان دربند، از عناصر غالب اشعار این دو شاعر باشد. در این رساله بر اساس مکتب ادبیات تطبیقی آمریکایی، که شرط ورود به تطبیق گری را تأثیر و تأثر تاریخی نمی داند، به تحلیل و بررسی و مقایسه ی بن مایه های صلح و دوستی در اشعار این دو شاعر پرداخته ایم. مهم ترین سوالات رساله این است که این دو شاعر در شعرشان با چه نگرش و دیدگاهی به مفاهیمی مانند صلح و دوستی، عشق، مسالمت و همزیستی، برابری و برادری و نفی ریا و جنگ اشاره کرده اند؟ و آیا نحوه ی بیان این دیدگاه ها باهم مشترک است یا متفاوت است؟ این دو شاعر از چه امکانات و شگرد هایی در بیان این مفاهیم استفاده کرده اند؟ در این رساله سعی خواهیم کرد به این پرسش ها پاسخ دهیم. رساله به طور کلی از سه فصل تشکیل شده است: فصل اول شامل کلیات، تعاریف و بیان مسئله می باشد.فصل دوم به بررسی مفهوم صلح و دوستی در قرآن و ادب فارسی و عربی اشاره دارد و فصل سوم به تحلیل و بررسی تطبیقی بن مایه ها و مفاهیم صلح و دوستی در شعر مشیری و درویش می پردازد.