تحلیل همبستگی شرطی طیف پاسخ زمین لرزه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ارزیابی پاسخ لرزه ای سازه ها اغلب مستلزم انتخاب یک مجموعه شتابنگاشت زمین لرزه می باشد. رویکرد متداول جهت انتخاب شتاب نگاشت ها، تطابق میانگین مجموعه رکوردهای منتخب با طیف هدف در یک محدوده فرکانسی مشخص می باشد. طیف هدف توصیه شده توسط بسیاری از آیین نامه ها، طیف یکنواخت خطر (uhs) است که محققین بسیاری بر محافظه کارانه بودن آن تاکید کرده اند. اخیرا طیف هدف مدرن تری موسوم به طیف میانگین شرطی (cms) ارائه شده که توانسته با بهره گیری از مزایای شاخص شکل طیفی اپسیلون و برطرف کردن معایب طیف یکنواخت خطر، جای خود را میان محققین بازنماید. پایه و اساس این طیف، تحلیل همبستگی میان مقادیر اپسیلون در دوره تناوب های مختلف است و لذا الگوی طیف بیش از هر چیز متاثر از این عامل می باشد. این تحلیل بر پایه برازش متعارف میان داده هایی است که از یک بانک شتاب نگاشت مرجع بدست آمده است. در مطالعات پیشین طیف cms با تحلیل همبستگی میان داده های حاصل از یک بانک شتاب نگاشت مرجع با گستره وسیعی از بزرگا و فاصله بدست آمده و نهایتا منجر به الگوی واحدی برای طیف cms گردیده که صرف نظر از شرایط ساختگاه مورد مطالعه قابل استفاده است. همچنین تحلیل همبستگی مذکور بر پایه برازش متعارف صورت گرفته که موجب گردیده طیف نهایی هم خوانی مناسبی با شکل طیف طبیعی یک زلزله حقیقی نداشته باشد. در بخشی از این مطالعه، با بکارگیری روش های استنتاج آماری، به تحلیل حساسیت الگوی طیف cms نسبت به شاخص های «بزرگا» و «فاصله» پرداخته شده و خوشه بندی مشخصی ارائه گردیده تا طیف هدف هر ساختگاه متناسب با همان ساختگاه استخراج شود. در بخش دیگر برای کاستن از اریبی های ناشی از داده های پرت، برازش قوت یافته به جای برازش متعارف بکارگرفته شده است. نتایج بخش اول نشان می دهد اثرات پارامترهای بزرگا و فاصله بر ضرایب همبستگی و در نتیجه طیف cms معنی دار بوده و بهتر است برای تحلیل دینامیکی سازه ها، از cms همخوان با سناریوی غالب زلزله ساختگاه استفاده شود. نتایج بخش دوم حاکی از آن است که طیف میانگین شرطی حاصل از برازش قوت یافته سازگاری بهتری با شکل طیف یک زمین لرزه حقیقی دارد.