Thesis

مقایسه تأثیر تناوب جلسات تمرین در هفته بر نیم رخ آمادگی جسمانی و حرکتی کشتی گیران نوجوان

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

در سال های اخیر، آثار متقابل زمان جلسات فعالیت ورزشی با تناوب جلسات در هفته در جهت افزایش سطح آمادگی جسمانی، مورد توجه عرصه ی سلامت و مربیان تربیت بدنی قرار گرفته است. براین اساس ، پژوهشی با هدف مقایسه تأثیر تناوب جلسات تمرین در هفته بر برخی عوامل آمادگی جسمانی و حرکتی کشتی گیران نوجوان طراحی و به اجرا گذاشته شد. بدین منظور48 نوجوان پسر به سه گروه تجربی 12نفره ،گروه 1(میانگین سن:16.16، وزن:66.33کیلوگرم، قد:1.71سانتی متر) گروه 2(میانگین سن: 15.83، وزن:66.12، قد: 1.71) گروه 3(میانگین سن: 16.25، وزن:72، قد:1.71) و یک گروه کنترل (میانگین سن: 15.33، وزن: 56.79، قد: 1.629)که تنها به تمرینات معمول کشتی با تناوب 2تا3 روز در هفته پرداختند تقسیم شدند. گروه های تجربی علاوه بر تمرینات معمول کشتی 3روز در هفته به تمرینات ویژه آمادگی جسمانی وحرکتی در روز های غیر از روزهای تمرین کشتی پرداختند. برنامه ی تمرینی تک جلسه ی شامل دویدن با شدت 60درصد hrr ،40دقیقه یک جلسه در هفته و در گروه دوجلسه ی ، دویدن با شدت مشابه 30دقیقه، دو جلسه در هفته و در گروه سه جلسه ی دویدن با شدت مشابه 20دقیقه، سه جلسه در هفته به مدت 8هفته بود.که هر دو هفته 5درصد بر شدت آن افزوده شد .در گروه های تجربی علاوه بر دویدن ، تمرینات آمادگی جسمانی شامل استقامت عضلانی، انعطاف پذیری، چابکی و قدرتی اجرا شد، بدین صورت که در همه ی گروه های تجربی حجم و شدت تمرین یکسان بود. از آزمون های اسکات، پرس سینه، دوی یک مایل، دوی 60متر، دوی 9× 4متر ، نشستن و خم شدن، درازو نشت، شنای سوئدی ،بارفیکس اصلاح شده، آویزان شدن از بارفیکس ،پرش عمودی برای اندازه گیری شاخص های مذکور در شرایط مشابه قبل و بعد از8 هفته استفاده شد. تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آنالیز کوواریانس با آزمون تی وابسته در سطح معناداری ( 05/0?p) نشان داد در هر سه گروه تمرینی شاخص های قلبی-عروقی و عضلانی-اسکلتی بهبود یافت. در حالی که استقامت عضلات شکم، توان پایین تنه، استقامت کمربند شانه در بارفیکس اصلاح شده، قدرت بیشینه پاها تنها در گروه سه جلسه ی به طور معنی داری بهبود یافته است ( 05/0?p).به طور کلی شاید اجرای هر سه برنامه ی تمرینی سازگاری های مفیدی را در پی داشته باشد و تغییر تعداد جلسات تمرین فقط بر درجه ی بهبودی بیافزاید ، اما در مورد قدرت پایین تنه ، توان عضلانی پاها ، استقامت شکم و کمربند شانه در آزمون بارفیکس اصلاح شده ، احتمالاً تأثیر تغییر تناوب جلسات بیش از مدت کل تمرین در هفته بوده است.

Supervisors and advisors

نیکو خسروی، رحمن سوری

Similar theses

Similar items