Thesis

مطالعه اثرات بیش بیان واریانت پیرایشی oct4b1 تا مرحله بلاتوسیست تکوین جنین موش در محیط آزمایشگاه

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

ژن oct4 یکی از ژن های اصلی و محوری در خصوصیات پرتوانی و خودنوزایی سلولی است و بیان آن علاوه بر سلول های بنیادی، در نمونه های توموری سرطان های مختلف تایید گردیده است. این ژن دارای سودوژن های متعدد و سه واریانت پیرایشی oct4a، oct4b و oct4b1 است. واریانت oct4a نقش اصلی و محوری را در خصوصیت پرتوانی و خودنوزایی سلول های بنیادی سرطانی ایفا می کند و نقش واریانت oct4b هنوز مبهم است. oct4b1 جدیدترین واریانت پیرایشی oct4 بوده و بسیار شبیه oct4b می باشد. این واریانت جدید دارای رفتار بیانی مشابهی با واریانت oct4a در سلول های بنیادی و سرطانی رویانی است بطوریکه مانند oct4a، بیانش در هنگام تمایز به حداقل ممکن کاهش می یابد. به منظور افزایش اطلاعات در مورد نقش زیستی و شکل عملکردی این واریانت بیش بیان این واریانت جدید در سلول های کارسینومای رویانی موش (p19) و کارسینومای رویانی انسان (nt2) و سلول زیگوت موش انجام گرفت. نتایج حاصل نشان داد که بیش بیان این واریانت در سلول های p19 و nt2 و تکوین جنین موش تا مرحله بلاستوسیست هیچ گونه تاثیر فنوتیپی نداشته است اما موش های ترانسژنیک تولید شده دارای فنوتیپ غیرطبیعی بودند. سئوالات زیادی در ارتباط با فنوتیپ های مشاهده شده و واریانت جدید وجود دارد که لازم است در آینده مورد مطالعه قرار بگیرند.

Supervisors and advisors

فردین فتحی، سید جواد مولی، مریم کبیرسلمانی

Similar theses

  • تولید موش تراریخت با بیش بیان واریانت oct4b1

    Thesis2011وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک وزیست فناوریمرضیه ناصری

    چکیده کلیدواژه ها oct4b1، سلول های بنیادی جنینی ، موش تراریخت ، پرتوانی ، خودبازسازی oct4 یکی از فاکتورهای رونویسی خانواده pou، با نقش کلیدی در تنظیم حالت خودبازسازی و پرتوانی سلولی در سلول های بنیادی جنینی و سلول های سرطانی جنینی، به عنوان تنظیم کننده کلیدی و مارکر ویژه سلول های

Similar items