جایگاه ملائکه در نظام هستی با تکیه بر تفسیرهای علّامه طباطبایی وفخر رازی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
دین مبین اسـلام وجود مـوجـودات نامحسوس فراوانی را ثابت می کندکـه بر همه جهات عالم گمارده شده اندکه به خوبی ها و نیکی ها دعوت وهدایت می کنند و نـیـز بـرکـات را فـرو می فـرسـتـنـد، اسلام این موجودات را فرشتگان نامیده است و درقرآن اعتقاد و ایمان به ملائکه واجب شمرده شده است. فرشتگان از آفریده های خداوند هستندکه در عالم معنا و روح زندگی می کنند و به ظاهر به دور از چشم مادی ما هستند، ولی هر یک از طرف خداوند مأمور انجام کار خاصی هستند و به تدبیر امورهستی از سوی پروردگارشان اشتغال دارند پژوهش حاضر با محوریت آیات قرآن و روایات ائمه معصومین علیه السّلام به منظور ارائه تصویری صحیح و تعریفی معقول از ملائکه و نقش و جایگاه آنان درنظام هستی از یک سو و زدودن زنگارهای خرافات و عقاید باطل که با گذشت زمان هم دست از دامان این موجودات بر نداشته است وهمچنین نقد برداشت های غلط در رابطه با این موجودات از سوی دیگر به خصوص از دیدگاه علّامه طباطبایی و فخر رازی هدف اصلی این تحقیق بوده است . روش کار دراین پژوهش ، روش کتابخانه ای وتوصیفی همراه با تحلیل های نگارنده برمبنای آیات قرآن و روایات مرتبط با موضوع بحث بوده است . شواهد قرآنی به خصوص از میان تفسیرهای علامه طباطبایی و فخر رازی به عنوان مقیاس ومبنای اصلی بحث در نظر گرفته شده است . نتیجه ی کلی بحث این که در فرهنگ قرآن ، فرشتگان موجوداتی نورانی و معصوم از گناه بوده و ساحت مقدسشان از این که خصوصیات مادیات به خود بگیرد منزه هستند. آنان واسطه تدبیر جهان هستی هستند، هرکدام مقامی مشخص دارند، آن ها نه تنها در این جهان ودر برابر انسان وظایف مشخصی دارند، بلکه در جهان آخرت هم ازهمان لحظه شروع مرگ تا برپایی قیامت و رسیدگی به اعمال انسان ها وظایف مهمّی بر عهده دارند.

