Thesis

توسعه روش سلول محدود برای حل مسایل الاستوپلاستیک با انتگرال گیری اصلاح شده

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

این رساله ی دکتری پیرامون توسعه ی مفاهیم و کاربردهای روش سلول محدود (رسم) است. رسم تلفیقی است از روش المان محدود درجه بالا (رامب) و روش دامنه ی مجازی که درآن نیازی به انطباق شبکه بر مرزهای فیزیکی نیست. در این روش، مرز به یک دامنه ی ساده گسترش می یابد که می توان آن را با یک شبکه ی ساده گسسته سازی کرد. بنابراین، تلاش برای ایجاد شبکه ای منطبق بر مرزهای فیزیکی، جای خود را به یک مساله ی انتگرال گیری دقیق می دهد. بهره گیری از روش بهینه ی انتگرال گیری به افزایش کارایی رسم می انجامد. در این رساله سعی بر آن است تا در ادامه تحقیقات انجام شده در زمینه ی رسم، ابتدا به بهبود روش انتگرال گیری و سپس گسترش این روش جهت حل مسایل الاستوپلاستیک پرداخته شود. بدین منظور ابتدا روش های استاندارد انتگرال گیری با کاربرد در انتگرال گیری های ناپیوسته بحث و بررسی می شوند که معروفترین آنها روش گاوس-کوادرچر است. سه روش انتگرال گیری جدید نیز با عنوان وزنها و نقاط انتگرالگیری اصلاح شده، تابع معادل مرتبه پایین و روش انتگرالی تطبیقی در این رساله معرفی می گردند. در بین این روش ها، روش انتگرالی تطبیقی به عنوان روش بهینه برای استفاده در رسم معرفی شده و در مسایل مختلف عددی مورد تایید قرار می گیرد. در ادامه، با بهره گیری از روش انتگرالی تطبیقی رسم برای مسایل الاستوپلاستیک پیاده سازی می شود. مسایل دو بعدی و سه بعدی حل شده حاکی از دقت بالای رسم در حل مسایل الاستوپلاستیک است. دقت رسم با روش المان محدود (رام) نیز سنجیده شده که نتایج عددی نشان دهنده ی دقت بالاتر در رسم است. در انتها رسم در نرم افزار abaqus پیاده سازی می شود تا راه برای تجاری سازی رسم هموارتر گردد.

Supervisors and advisors

حسن خادمی زاده

Similar theses

Similar items