زنان و فضاهای شهری(مطالعه ای درباره تفکیک جنسیتی در فضاهای عمومی شهری)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: در نظر گرفتن فضاهای عمومی شهری بعنوان عرصه و تجلیگاه مناسبات و تعاملات اجتماعی که نقشی دوگانه از یکسو در شکل دهی به فرایندهای اجتماعی و از دیگرسو تعین پذیری از سوی آنها بازی می کند پدیده نسبتا جدیدی است، چرا که تا قبل از آن فضا صرفا به مثابه ظرف یا صحنه ای برای پر شدن توسط پدیده های اجتماعی نگریسته می شد،اما در نظریه های اجتماعی جدید، فضا دیگر یک ابژه ایستا که صرفا میزبان فرایندهای اجتماعی باشد نیست بلکه فضا یک تولید اجتماعی است که تمامی ارکان جامعه دست اندرکار تولید این محصول می باشند.بنابراین مثل همه محصولات اجتماعی دیگر دست قدرت در ساخت و اداره آن نقش بسزایی دارد ،در واقع امروزه برای یک محقق اجتماعی فضا آوردگاه قدرت محسوب می شود.در این میان،تفکیک جنسیتی فضاهای عمومی شهری بعنوان یکی از تکنولوژی های سیاسی قدرت مطرح است که به منظور کنترل و اداره فضاهای شهری در کشور ما در حال پی گیری است.بنابراین آنچه که در تحقیق حاضر به آن پرداخته شده است سهمی است که کاربران فضاهای تفکیک شده (در اینجا دانشگاه) در مواجهه و رویارویی با بازنمایی فضا از سوی اداره کنندگان فضای مورد نظر ایفا می کنند.مسئله اصلی این تحقیق به تاسی از دستگاه فوکویی متمرکز شدن بر نقاط مقاومتی است که در برابر قدرت اعمال شده از خلال تفکیک فضاهای عمومی شهری ،شکل گرفته است.به این منظور ،محقق با استفاده از روش تحقیق کیفی و ابزار مشاهده و مصاحبه به بررسی تجربه زیسته 16نفر از دانشجویان دختر دانشگاه تهران، دانشگاه الزهر و دانشگاه علامه ،پرداخته است.یافته ها حاکی از آنست که اجرای تکنیک انضباطی فضا در سطح دانشگاههای فوق الذکر موفق به ایجاد سوژه ای مطیع و فرمانبر که صرفا مصرف کننده فضاهای بازنمایی شده باشند ،نگردیده است.