( تحلیل و تفسیر غزل های روایی(غزل ـ داستان) عطار نیشابوری)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
قالب غزل با دو رویکرد غزلی و تغزلی از آغاز شعر فارسی تا اوایل قرن ششم یعنی ظهور سنایی در جریان بود، تا اینکه سنایی با وارد کردن عرفان به غزل، روح و حرکت تازهای به این قالب بخشید و در پی آن، عطار با سرودن غزلهای ناب عارفانه و قلندرانه، بهترین و هنریترین شعرها را به ادبیات فارسی تقدیم کرد. این شاعر دلسوختهی عاشق، شاید بیش از دیگران به حکایتپردازی و داستانسرایی شهره است. در غزلیات قلندرانه با شگردی شگفت، طریقهی سلوک پاکباختگانی نظیر حلاج، شیخ صنعان، ابوسعید و بایزید را با احوال درونی خویش آمیخته و غزلهای بدیع روایتگون با عناصر متنوع روایی آفریده است. در این غزلها، دقیقترین ظرایف و نکات احوال عارفانه با زبانی رمزی آمده است، از میان هشتصد و هفتاد و دو غزلی که در دیوان وی آمده است، بیست و چهار غزل ساختاری کاملاً داستانی دارند. غزلهایی از این دست در ادبیات فارسی پیش از او وجود ندارد و باید او را مبتکر این نوع غزل دانست که بعدها در آفرینش غزلـداستانهای مولوی، حافظ و سعدی تأثیر گذاشته است. در این رساله کوشش شده است، تا ساختار و روابط متقابل واحدها و عناصر متعدد موجود در غزلها تجزیه و تحلیل شود، تا از این طریق بتوان به لایههای پنهان ذهن شاعر دست یافت و میزان خلاقیت و نوآوری او در عرصهی غزل را مشخص کرد.