تاریخ طبیعی خرم آباد و بررسی نقش فرآیندهای ژئومورفیک در برنامه ریزی شهری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
شهر تبلور نوع خاصی از رابطه انسان در محیط و بستر جغرافیایی آن است. در واقع ویژگی-های ژئومورفیک و توپوگرافیک یک مکان جغرافیایی نه تنها در پراکندگی و یا تجمع فعالیت های انسانی موثر است، بلکه در نهایت یکی از عوامل موثر در شکل و سیمای فیزیکی ساخت های فضایی نیز به شمار می آید. به علاوه برنامه ریزی های زیربنایی شهر به دور از تأثیرات شرایط توپوگرافی نبوده ونیست، زیرا توپوگرافی محل و جهت گیری ناهمواری ها در مسائلی نظیر ساخت وساز شهری و یا در ارگانیسم جابه جایی جمعیت شهر و غیره نقش انکارناپذیری دارد. بنابراین مهم ترین هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر فرآیندهای ژئومورفیک در مکان گزینی و توسعه شهرخرم آباد بوده است. برای دستیابی به این مهم از نقشه های توپوگرافی، زمین شناسی، مطالعات کتابخانه ای، بررسی های میدانی و از نرم افزارهای سورفر، سیستم اطلاعات جغرافیایی و گلوبال مپر استفاده شده است. هم چنین برای دقت بیشتر جهت اطمینان از صحت و سقم تفکیک منطقه، در googleearth مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. برای ارزیابی و اولویت گذاری مناطق جهت توسعه و سکونت از مدل تاپسیس استفاده شد. در این روش ابتدا لزوم طبقه بندی مناطق ضرورت پیدا می کند. برای این منظور روش تحلیل سیستم های ارضی به کار گرفته شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که روش تاپسیس کارایی بالایی در اولویت گذاری و رتبه بندی مناطق جهت سکونت دارد. به گونه ای که منطقه فلوویال یا رودخانه ای توانست رتبه اول را به خود اختصاص دهد و واحد ارضی تپه های کمالوند در شمال منطقه (b)، دشت های میان کوهی (c)، تپه های جنوب منطقه (b1)، واحدهای دامنه ای (d)، واحد پلویال یا دشت سیلابی (p) و کوه های اطراف (a) به ترتیب اولویت های بعدی را کسب کردند. در ادام? فرآیند تاپسیس براساس روش اقلیدسی و منطق-فازی مشخص شد که خطرات احتمالی (d) بیشترین تأثیرگذاری را در اولویت بندی مناطق جهت سکونت و توسعه شهر داشته و معیارهای سطح آب زیرزمینی (p)، دسترسی به نرون-های منطقه (r)، همواری و ناهمواری (n) و در نهایت شیب (?) به ترتیب در اولویت های بعدی قرار می گیرند.
