افزایش مقاومت به بیماری قارچی oxysporum fusarium در گوجهفرنگی از طریق مهندسی ژنتیک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
گوجهفرنگی یک محصول تجاری مهم در سراسر دنیاست. یکی از محدودیتهای اصلی در کاشت گوجهفرنگی بیماری پژمردگی فوزاریومی است که باعث از دست رفتن تولیدات گوجه فرنگی در سراسر جهان میشود. به منظور افزایش مقاومت در گوجهفرنگی سازه سه گانه حاوی ژنهای 1pr، کیتیناز و گلوکاناز تحت پیشبرهای مستقل camv35s به گوجهفرنگی منتقل گردید. در این پژوهش از 4 ژنوتیپ یواساگریسید، شف فلات، ارلی اوربانا 111 و سیاچ فلات با دو ریز نمونه برگ لپهای و محور زیر لپه استفاده گردید. ابتدا ترکیب هورمونی مناسب حاوی زئاتین mg l?1 5/0و ایندول استیک اسید mg l?15/0جهت ساقهزایی مشخص شد. سپس ریزنمونههای برگلپهای و محور زیر لپه، پس از قرارگیری بر روی محیط پیش کشت، به وسیله اگروباکتریوم سویه lba4404 حاوی ناقل مورد نظر تلقیح شد. ریزنمونههای حاصل به محیط همکشتی و پس از آن به محیط ساقهزایی منتقل شدند. گیاهچههای باززا شده پس از اینکه طول آنها به 2 تا 3 سانتیمتر رسید به محیط کشت ریشهزایی برده شدند . پس از ریشهزایی، گیاهچههای حاصل به گلدانهایی با ترکیب خاکی مناسب انتقال یافتند. صحت انتقال و ادغام ژنها توسط آزمون pcr تأیید و نسخه برداری از ژنهای انتقالی نیز با روش rt-pcr با استفاده از آغازگرهای اختصاصی ژنهای مذکور اثبات شد. عصاره پروتئینی گیاهان دارای ژنهای کیتیناز، گلوکاناز وpr1 توانست رشد قارچ بیماریزای گیاهی fusarium oxysporum را کنترل کند.