بررسی تاثیر رشد بخش کشاورزی بر رشد بخش صنعت و خدمات در ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بخش کشاورزی در ایران، از بخش های اساسی اقتصاد است و سهم عمده ای از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده است. بنابراین بررسی جایگاه بخش کشاورزی در اقتصاد و چگونگی ارتباط موجود میان این بخش و سایر بخش های اقتصادی می تواند حایز اهمیت باشد. لذا هدف اصلی این مطالعه بررسی ارتباط میان رشد بخش کشاورزی با سایر بخش های اقتصادی است. در این رابطه، به منظور تعیین ارتباط بلندمدت و کوتاه مدت میان متغیرهای مورد بررسی از رهیافت رگرسیون خود توضیح برداری (var) و آزمون همگرایی جوهانسن و مدل تصحیح خطای برداری (vecm) استفاده شد. داده های مورد نیاز این مطالعه شامل، رشد ارزش افزوده بخش های کشاورزی، صنعت و معدن، خدمات، حمل ونقل، بازرگانی و ارتباطات بر اساس قیمت ثابت سال 1376 بوده که برای دوره 1345 تا 1389 از ترازنامه بانک مرکزی تهیه گردید. نتایج نشان داد که در بین متغیرها دو بردار همگرایی وجود دارد و یک ارتباط بلندمدت مثبت و مستقیم میان رشد بخش کشاورزی با رشد بخش صنعت و معدن، رشد تولید ناخالص داخلی، رشد بخش خدمات و رشد زیر بخش بازرگانی وجود دارد. به طوری که با فرض ثابت بودن سایر شرایط چنانچه نرخ رشد بخش صنعت و معدن، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی، خدمات، بازرگانی به اندازه یک درصد تغییر کند منجر به افزایش نرخ رشد بخش کشاورزی در بلندمدت به ترتیب به میزان 1.17، 2.81، 1.98، 1.65 درصد تغییر خواهد کرد.