زیستشناسی و کارآیی کفشدوزک oenopia conglobata contaminata (menteries) با تغذیه از شته جالیز aphis gossypii (glover) در شرایط آزمایشگاهی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زیستشناسی و کارآیی کفشدوزکoenopia conglobata contaminata (menetries) در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. میانگین طول دورهی رشدی از تخم تا حشره کامل در دماهای 5/22، 25، 5/27، 30 و 5/32 درجهی سلسیوس با تغذیه از شتهی جالیز aphis gossypii glover به ترتیب 3/19، 83/16، 52/14، 49/12 و 76/11 روز بود. نتایج نشان داد که طول دورهی رشد و نمو با افزایش درجه حرارت کاهش مییابد. کمترین میزان مرگ و میر در دمای5/22 مشاهده شد. کمترین زندهمانی در دماهای مختلف برای مرحله تخم و بیشترین زندهمانی برای لارو سن 4 بهدست آمد. نتایج نشان داد که بین اثر دما و طول هر یک از دورههای رشدی کفشدوزک اختلاف معنیداری وجود دارد. نتایج همچنین نشان داد دمای 5/27 تا 30 درجهی سلسیوس دمای بهینه برای پرورش این کفشدوزک میباشد. همچنین مشخص شد که میزان بقای کفشدوزک با فاصله گرفتن از دمای بهینه، در دماهای بالاتر و پایینتر کاهش مییابد. بررسی زیستشناسی کفشدوزک با استفاده از تخم پروانهی آرد و شتهی جالیز نشان داد که شته طعمهی مناسبتری برای کفشدوزک میباشد و تخم پروانهی آرد نیز بهعنوان طعمه جایگزین برای پرورش کفشدوزک مناسب است. آستانههای پایین رشد برای مرحلهی تخم، لارو، شفیره و کل دورهی تخم تا حشرهی کامل با تغذیه از شتهی جالیز به ترتیب 95/8، 66/7، 8/9 و 67/7 درجهی سلسیوس بهدست آمد و ثابت دمایی برای مراحل رشدی بالا به ترتیب 45/45، 66/166، 83 و 333 روز- درجه تخمین زده شد. جدول زندگی کفشدوزک با تغذیه از شتهی جالیز و تخم پروانهی آرد بررسی شد. نرخ ذاتی و نرخ متناهی افزایش جمعیت با تغذیه از شته بهترتیب 17/0 و 183/1 و با تغذیه از تخم پروانهی آرد بهترتیب 15/0 و 161/1 تعیین شد. بررسی میزان تغذیه نشان داد که میزان تغذیهی روزانه همبستگی کاملاً مثبت با افزایش دمای محیط پرورش دارد، بهطوریکه با افزایش دما از 5/22 به 5/32 درجهی سلسیوس، میزان تغذیهی روزانه سنین مختلف لاروی افزایش یافته است. همچنین مشخص شد که با افزایش سن لاروی میزان تغذیه افزایش مییابد و لارو سن چهارم بیشترین میزان تغذیه لاروی را دارا بود. متوسط کل میزان تغذیه لاروی کفشدوزک در دماهای مختلف تقریباً یکسان است که نشان میدهد هر یک از مراحل لاروی برای تکمیل دورهی رشدی خود به میزان معینی از طعمه نیاز دارند.