شکاف میان معرفت اخلاقی و عمل اخلاقی از نظر ارسطو و غزالی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
حیات اخلاقی انسان متشکل از دانسته ها و بایسته هاست، گاهی انسان علی رغم معرفت به خوبی و بدی برخلاف این معرفت عمل می کند. لذا بررسی علت شکاف میان معرفت اخلاقی و عمل اخلاقی امر بسیار مهمی است. ارسطو و غزالی از جمله کسانی هستند که دغدغه ی این امر را داشتند. ارسطو برخلاف سقراط که معتقد بود معرفت به خوبی و بدی ضرورتاً منجر به عمل می شود، چنین ضرورتی را نمی پذیرد و معتقد است عواملی باعث ایجاد شکاف میان معرفت اخلاقی و عمل اخلاقی می شود که در این میان از ضعف و قصور اخلاقی سخن به میان می آورد و معتقد است جزء غیر عقلانی نفس باعث می شود انسان از دستیابی به سعادت حقیقی-اش که در پی رسیدن به آن است، دور افتد. غزالی نیز در مباحث نفس شناسی از اندیشه های ارسطو مدد می گیرد اما به علت آنکه او متفکری مسلمان و صوفی مسلک بود، علاوه بر تأکید بر عقل، که در نظر ارسطو دیده می شود، تأثیرگذاری شرع و شهود را در عمل اخلاقی نیز یادآور می شود.