بررسی خواص ساختاری و رفتار خوردگی آلیاژهای حافظه دار نانوبلور tinicu تولید شده به وسیله آلیاژسازی مکانیکی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
آلیاژهای تیتانیوم- نیکل- مس یکی از مهمترین آلیاژهای حافظه دار بوده و دارای ویژگی های منحصر به فردی از جمله خواص مکانیکی خوب، مقاومت به خوردگی عالی و زیست سازگاری می باشد. بر این اساس، از این مواد هوشمند به طور گسترده در صنایع مختلفی همچون پزشکی و میکروالکترونیک استفاده می گردد. در تحقیق حاضر آلیاژ تیتانیوم- نیکل- مس به روش آلیاژسازی مکانیکی و به کمک آسیای سیاره ای تحت شرایط مشخص تولید گردید. به منظور تعیین مکانیزم دقیق فرایند آلیاژ سازی به همراه استحاله فازی پودرها حین فرایند آسیاکاری، خواص ساختاری و ریزساختاری با استفاده از آنالیز پراش اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی مورد بررسی قرار گرفتند. به علاوه، جهت بررسی استحاله فازی احتمالی در طی سیکل حرارتی، رفتار حرارتی پودرها به کمک کالریمتری افتراقی مورد آزمایش قرار گرفت. در نهایت، خاصیت سوپرالاستیسیته و رفتارخوردگی آلیاژ پس از فشرده-سازی پودرها و عملیات تف جوشی قطعات، مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده، مشخص شد که با شروع آسیاکاری، فرایند آلیاژی شدن اتفاق افتاده و محلول جامد فوق اشباع تیتانیوم و مس در نیکل ایجاد شد. همچنین مقدار قابل توجهی فاز آمورف تولید شد. پس از این مرحله، با پیشرفت آسیاکاری تا زمان 48 ساعت، مقدار فاز آمورف به بیشترین میزان خود رسیده، بعد از گذشت زمان کافی از فرایند، بلوری شدن مکانیکی فاز آمورف رخ داد. فرایند بلوری شدن فاز آمورف در طی حرارت دادن پودرهای آسیا شده به فازهای بلوری پایدارتر (مارتنزیت، آستنیت و غیره) اتفاق افتاده که در آن دمای بلوری شدن با افزایش زمان آسیاکاری، کاهش یافت. بر اساس نتایج خوردگی، مقاومت به خوردگی آلیاژ در مقایسه با آلیاژ دوتایی niti در محیط های شبیه سازی شده بدن، بسیار بیشتر بود. با انجام عملیات پسیو کردن مناسب، این آلیاژ جهت استفاده به عنوان ایمپلنت و ابزارهای جراحی مناسب می باشد.