طراحی و تبیین مدل سازمان دورکار (مورد مطالعه؛ دانشگاه پیام نور)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
شرایط حاکم در قرن بیستویکم در حوزههای مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی بر این واقعیت دلالت دارد که سازمانهای فعّال در عرصه بینالمللی به منظور حفظ تعالی و سرآمدی خود و یا دست کم حفظ بقا و ماندگاری نیازمند اتخاذ رویکردهای مناسب و به جا میباشند. یکی از این رویکردهای مناسب با توجه به حرکت جامعه به سمت انقلاب فناوری، بهکارگیری چهره نوظهور سازمان دورکار است. سازمان دورکار با توجه به مولفههای ششگانه ساختار، کارکنان، فناوری، وظایف، محیط و فرهنگ؛ درصدد است تا ضمن ارتقاء بهرهوری، متناسب با ویژگیهای بخش صنعت و خدمات، تعالی اثربخش شرکتها و موسسات دولتی و خصوصی را رقم زند. در این پژوهش پس از مطالعه عمیق مبانی نظری، نسبت به استخراج کدها، تدوین مضمونهای پایه، اکتشاف مضمونهایسازماندهنده و در نهایت طراحی مدل سازمان دورکار با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون و روش کمّی مدلسازی ساختاریتفسیری (ism) با مشارکت صاحبنظران امر اقدام شد. سپس آزمون مدل (سنخیتسنجی) به کمک پرسشنامه محققساخته در دانشگاه پیامنور صورت گرفت، که از یک سو روایی آن از طریق خبرگان و همخوانی با مبانی نظری و از سوی دیگر پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ برابر با «0.971» تأیید شد. یافتههای تحقیق حاکی از این واقعیت است که دانشگاه پیامنور به جز مولفه فناوری، آن هم با حداقل امتیاز مکتسبه، در هیچیک از پنج مولفه دیگر با مدل سازمان دورکار سنخیت نداشته و در این خصوص پیشنهاد میگردد مدیران و دستاندرکاران امر نسبت به تقویت زیرساختهای لازم برای هریک از مولفهها با عنایت به مضمونهای پایه و کدهای مستخرج از این تحقیق اقدام نمایند. همچنین محققان آتی میتوانند دامنه آزمون مدل سازمان دورکار را از حیث موضوعی و موضعی در سازمانهای دیگر گسترش دهند.