تأثیرسطوح مختلف نیتروژن، باکتری های حل کننده فسفات و محلول پاشی با آمینوکلات آهن بر رشد و عملکرد گیاه ریحان (ocimum basilicum l.)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف نیتروژن، کود میکروبی فسفره و آمینوکلات آهن بر عملکرد و ترکیب شیمیایی توسط گیاه ریحانl.) basilicum (ocimum یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با24 تیمار، سه تکرار و جمعاً با 72 واحد آزمایشی در گلخانه گروه خاکشناسی دانشگاه زنجان در بهار 1390 به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایشی ترکیب فاکتوریل چهار سطح نیتروژن (صفر، 100، 200 و 400 کیلوگرم در هکتار)، سه سطح کود میکروبی فسفره (صفر، 5/35 و 71 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح آمینوکلات آهن (عدم محلول پاشی و محلول پاشی با غلظت دو ??) بر روی گیاه ریحان اعمال گردیدند. تیمارهای نیتروژن، کود میکروبی فسفره و آهن به ترتیب از منبع کود اوره، باکتر ی های حل کننده فسفات به صورت خاکی و محلول پاشی کود آمینوکلات آهن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که پارامترهای رشدی گیاه و غلظت نیتروژن، فسفر، کلسیم، منیزیم، نیترات، روی و منگنز بخش هوایی با افزایش میزان نیتروژن مصرفی تا سطح 400 کیلوگرم در هکتار افزایش، ولی وزن تر و خشک ریشه، غلظت پتاسیم و مس کاهش پیدا کرد. غلظت آهن بخش هوایی و ریشه نیز با افزایش نیتروژن مصرفی تا سطح 200 کیلوگرم در هکتار افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد که پارامترهای رشدی گیاه، غلظت فسفر، پتاسیم، کلسیم، نیترات و منگنز با افزایش کود میکروبی فسفره به طور معنی داری افزایش داشته در صورتیکه غلظت منیزیم، آهن، روی و مس کاهش یافت. محلول پاشی آمینوکلات آهن با غلظت دو در هزار غلظت نیتروژن و آهن بخش هوایی را افزایش داد ولی غلظت فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، نیترات، روی، منگنز و مس بخش هوایی و ریشه روند کاهشی داشتند.