Thesis

ادب کبیر و ادب صغیر دراسه فی المصادر الفکریه و فی أسلوب الکتابین

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

ابن مقفع از نویسندگانی است که در اواخر عصر اموی و در اوایل عصر عباسی می زیست که در 25 سال اول از عمرش برای عمر بن هبیره و داود بن عمر بن هبیره نویسندگی می کرد و در 11 سال بعدی از عمرش به عیسی بن علی پیوست و برای او نویسندگی می کرد. دو کتاب ابن مقفع سرشار از مفاهیم والایی است که اسلوب آن دو کتاب از سه ناحیه ادبی و لغوی و فکری بررسی شده است ؛ در فصل پایانی ، سرچشمه های فکری این نویسنده بزرگ که بیشترین تأثیرش از امام علی (ع) در نهج البلاغه می باشد همراه با ذکر مثال آورده شده است.

Supervisors and advisors

علی گنجیان خناری، رضا ناظمیان

Similar items

  • استعاره مفهومی ساختاری در رساله های ادب کبیر و ادب صغیر؛ مطالعه موردی: واژه عقل

    Article2025آموزش زبان، ادبیات و زبانشناسیسودابه مظفری، افسانه کوثری

    نظریهٔ استعارهٔ مفهومی، از بنیادین‌ترین دستاوردهای زبان‌شناسی شناختی به‌شمار می‌رود و بر این فرض استوار است که انسان مفاهیم انتزاعی را از رهگذر تجربه‌های زیسته و مفاهیم عینی و ملموس درک می‌کند. بر اساس دیدگاه لیکاف و جانسون (۱۹۸۰)، استعاره نه زینتی ادبی بلکه سازوکاری شناختی است ک