رابطه علّی کمالگرایی و هدف های پیشرفت با اضطراب امتحان با میانجیگری باورهای خودکارآمدی در دانشآموزان پسر سال سوم دبیرستانی شهر اهواز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه علّی کمالگرایی و هدفهای پیشرفت با اضطراب امتحان با میانجیگری باورهای خودکارآمدی در دانشآموزان میباشد. در این مطالعه، جامعهی آماری را کلیه دانشآموزان پسر پایه سوم دبیرستانهای دولتی شهر اهواز تشکیل میدادند که در سال تحصیلی 1392-1391 در حال تحصیل بودند. از این جامعهی آماری، نمونهای به تعداد 360 نفر با روش نمونهگیری تصادفی مرحلهای (نسبتی) از بین نواحی چهارگانه آموزش و پرورش اهواز انتخاب شدند. در این پژوهش، از پرسشنامه اضطراب امتحان اهواز (tai)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و آدامز (ges)، پرسشنامه کوتاه شده چند بعدی کمالگرایی (mps) و پرسشنامه تجدید نظر شده هدفهای پیشرفت (agq-r) استفاده شد. جهت آزمون برازندگی مدل پیشنهادی از روش تحلیل مسیر استفاده گردید. همچنین جهت آزمون روابط غیرمستقیم از آزمون بوت استراپ در دستور کامپیوتری ماکرو و پریچر و هیز استفاده شد. بر اساس نتایج این پژوهش، مدل پیشنهادی تحلیل مسیر روابط علّی بین متغیرهای مذکور، از برازش قابل قبولی برخوردار بود. بطور کلی در مدل پیشنهادی پژوهش، نتایج نشان دادند که مسیرهای مستقیم کمالگرایی خودمحور، دیگرمحور، هدف تبحرگریز، عملکردگریز و خودکارآمدی به اضطراب امتحان معنیدار و رابطه کمالگرایی خودمحور، هدف تبحرگرا، تبحرگریز و عملکردگرا به خودکارآمدی از لحاظ آماری معنیدار بودند. همچنین رابطه کمالگرایی دیگرمحور، جامعهمحور و رابطه هدف عملکردگریز به خودکارآمدی غیرمعنیدار میباشد. علاوه براین، نتایج بوت استراپ دادهها نشان داد رابطه غیرمستقیم کمالگرایی خودمحور، هدف تبحرگرا، تبحرگریز و عملکرگرا به اضطراب امتحان از طریق خودکارآمدی معنیدار، رابطهی کمالگرایی دیگرمحور، جامعهمحور و هدف عملکردگریز به اضطراب امتحان از طریق خودکارآمدی غیرمعنیدار میباشد.