تأثیر ایمنوگلوبولین اختصاصی زرده تخم مرغ (igy ) علیه سالمونلا تیفی موریوم در جوجه های گوشتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور ارزیابی تأثیر مصرف ایمنوگلوبولین زرده تخم مرغ (igy ) اختصاصی علیه سالمونلا تیفی موریوم در پیشگیری از عفونت سالمونلا در جوجه های گوشتی ابتدا تعداد 10 قطعه مرغ تخمگذار نژاد تترا قهوه ای در سن 45 هفتگی دوره تولید با پادگن کامل سالمونلا تیفی موریوم (st) به روش عضلانی ایمن شدند. غلظت پروتئینی پادگن پس از سونیکه کردن g ml-1µ500 بود. در تزریق نخست، از 250 میکروگرم پادگن همراه با 250 میکروگرم آدجوانت کامل فروند (نسبت 1:1) استفاده شد. دوز یادآور، سه مرتبه و در فواصل دو هفته با آدجوانت ناقص فروند تزریق شد. و جمع آوری تخم مرغ ها 21 روز پس از نخستین تزریق انجام گرفت. سپس تعداد 180 قطعه جوجه نر یک روزه گوشتی (سویه کاب) در 6 گروه، هر گروه شامل 3 تکرار و هر تکرار شامل 10 قطعه پرنده به مدت 42 روز پرورش داده شدند. 6 گروه آزمایشی بصورت a1، a2، st-a1، st-a2،st و c مشخص شدند. در 3 گروه به عنوان گروه های چالشی (st)، در سن 11 روزگی هر پرنده با 1 میلی لیتر از محلول سوسپانسیون st حاوی cfu 106×1 باکتری به روش دهانی (گاواژ) چالش داده شد. پرندگان در گروه های حاوی a1 از یک روزگی تا پایان دوره آزمایش روزانه 3 میلی لیتر محلول زرده حاوی پادتن به ازای 74/0 لیتر آب آشامیدنی دریافت کردند. گروه های a2 از یک روزگی تا پایان دوره آزمایش مقدار 4/0 درصد جیره پودر زرده حاوی پادتن دریافت نمودند. گروه st نیز با باکتری چالش داده شد. گروه شاهد (c) بدون چالش باکتری و فاقد تیمارهای پادتن بود. برای بررسی عملکرد پرندگان، وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی به طور هفتگی محاسبه شد. طرح بصورت کاملاً تصادفی اجرا گردید. در گروه a2 تعداد شمارش باکتری در سکوم به طور معنی داری پایین بود (01/0>p ). در هیچ دوره ای از آزمایش در بین گروه های مختلف از نظر میانگین وزن بدن، میانگین مصرف خوراک روزانه، ضریب تبدیل غذایی و میزان مرگ و میر اختلاف معنی داری وجود نداشت (01/0<p )، اما از لحاظ عددی در پایان دوره و در سن 42 روزگی در گروه های a1 ، a2 و c میانگین افزایش وزن بدن بالاتر بود.