تأثیر سطح گرافاین لوزی بر واجذب هیدروژن از هیدرید شیمیایی آمونیابوران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هیدروژن به عنوان یک حامل انرژی کاندیدای خوبی برای جایگزین کردن سوخت های فسیلی با انرژی های تجدیدپذیر است. آمونیابوران با گنجایش % 19/6 وزنی هیدروژن در میان مواد مختلف برای ذخیره ی هیدروژن ماده ای بالقوه است. تخریب گرمایی آمونیابوران طی سه واکنش گرمازا رخ می دهد. محصولات هیدروژن زدایی پایدار هستند و بازتولید آمونیابوران از این محصول ها چالشی مهم برای گسترش استفاده از آمونیابوران به عنوان ماده ای برای ذخیره ی هیدروژن است. در کار حاضر با استفاده از نظریه ی تابعی چگالی به مطالعه ی نخستین هیدروژن زدایی از مدل بره ی آمونیابوران با سه آرایش موازی، مورب و عمود روی لایه ی کربنی از خانواده ی گرافاین، به نام گرافاین لوزی پرداخته ایم. آن چه مشاهده شد این است که محصول بسپارشکل عمده در نخستین هیدروژن زدایی از بره ی آمونیابوران (پلی آمینوبوران) با نخستین محصول عمده ی بسگارشکل بلور آمونیابوران یکسان است. نتیجه های به دست آمده نشان دادند که پلی آمینوبوران روی لایه ی گرافاین لوزی محصولی ناپایدار است. بنابراین جذب هیدروژن توسط پلیآمینوبوارن می تواند تسهیل شود و بازتولید آمونیابوران راحت تر می شود.