بررسی تأثیر فرآیند کاتدی بر سیگنال های نویز الکتروشیمیایی حاصل از خوردگی حفره ای آلیاژهای آلومینیوم با استفاده از تبدیل موجک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
واکنش احیاء اکسیژن بر روی لایهی روئین یکی از مهمترین واکنشهای کاتدی در فرآیندهای خوردگی آلیاژهای آلومینیومی است. اثر فرآیند کاتدی بر سیگنالهای نویز جریان الکتروشیمیایی تاکنون به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته است. در این پژوهش اثر واکنش کاتدی احیای اکسیژن بر سیگنالهای نویز جریان الکتروشیمیایی با استفاده ازآنالیز موجک بررسی می شود. این کار با استفاده از نمودارهای انحراف استاندارد سیگنالهای جزئی (sdps) حاصل از خوردگی حفرهای بر روی پیلهای متقارن و نامتقارن آلیاژهای آلومینیومی 6061 و 2024 در محلول 5/3% nacl و در حضور غلظتهای متفاوت اکسیژن (ppm 25-3) انجام می شود. بر اساس اندازهگیریهای طیفنگاری امپدانس الکتروشیمیایی، افزایش غلظت اکسیژن از ppm 3 به ppm 5 منجر به افزایش ضخامت لایهی روئین روی سطح آلیاژ میشود. این امر باعث افزایش میزان تشخیص سیگنالهای نویز بر روی پیلهای متقارن، با افزایش پهنای زمانی و دامنه فراگذرهای نویز جریان میشود. در مقابل، افزایش غلظت اکسیژن از ppm 5 به ppm 25 سبب تقویت لایهی روئین نشده و در نتیجه با افزایش غلظت اکسیژن، تنها خوردگی آلیاژ افزایش مییابد. استفاده از یک مدل نظری قبلی و بهکار بردن پیلهای نامتقارن، موید این موارد است.