ارائه یک راه حل مبتنی بر گره های معرف برای احراز هویت در شبکه های موردی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
شبکه های موردی که مجموعه ای از گروه خودمختار با رسانه بی سیم هستند هر روز بیشتر از روز قبل وارد زندگی بشر می شوند بدلیل قابلیت انعطاف و راحتی استفاده از این شبکه ها این شبکه ها راه حل مناسبی برای استفاده در محیط های اضطراری و نظامی هستند. ماهیت بدون زیر ساخت نبود مدیریت مرکزی و رسانه بی سیم در این شبکه ها آن ها را مستعد آسیب پذیری های زیادی نموده است. عدم رعایت نکات امنیتی می تواند مسایل زیادی به بار آورد. احراز هویت یکی از مسایل امنیتی در این شبکه ها است که در این پایان نامه به آن پرداخته ایم. احراز هویت به این معنا که مطمین باشیم وقتی اطلاعاتی را از شخصی دریافت می کنیم، دقیقا از همان شخص (گره) دریافت کرده ایم و اشخاصی که ما با آن ها در ارتباطیم اشخاص معتبری هستند اگر احراز هویت به درستی انجام شود شبکه از بسیاری حملات مصون خواهد ماند روش های موجود احراز هویت در شبکه های موردی سیار غالبا دارای اشکالاتی نظیر تاخیر سربار انتقال داده های کنترلی حافظه مصرفی و پیچیدگی محاسباتی بالا می باشند که برای کاربردهای که سرعت احراز هویت بالا و سرباز گم نیاز دارند مناسب نمی باشند نحوه عملکرد پروتکل پیشنهادی احراز هویت به این صورت است که هر گره متقاضی همکاری در شبکه برای انیکه هویتش تایید شود و بتواند در شبکه همکاری کند یک یا چند گروه مورد اعتماد را به عنوان معرف برای خود معرفی می کند. گره یاگره های معرف پس از بررسی و احراز هویت به گره درخواست کننده بلیطی را می دهند که تواند با آن عضو شبکه شود. در طراحی این پروتکل سعی شده است محاسبات سرباز بسته های کنترلی و میزان حافظه مصرفی در گره ها کم باشد احراز هویت در کاربردهای متفاوت درجه اهمیت متفاوتی دارد و در هر کاربرد بر بعضی جنبه های آن تکیه می شود نتایح بدست آمده از ارزیابی این پروتکل نشان می دهد بکارگیری آن در کاربردهای نظامی و امداد نجات از نظر کارایی و امنیت در مقایسه با روش های موجود بهتر است.