سنتز و مدل سازی پلیمریزاسیون آکریل آمید به روش رسوبی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پلیمریزاسیون رسوبی نوعی روش پلیمریزاسیون غیرهمگن است که در آن مونومر و شروع کننده در حلال واکنش حل شده ولی زنجیرهای پلیمری در حلال قابل حل نمی باشند و به صورت ذرات ریز در حلال رسوب می کنند. از مزیتهای این پلیمریزاسیون نسبت به پلیمریزاسیون محلولی می توان به سرعت بیشتر آن و جداسازی آسانتر محصول پلیمری از حلال اشاره کرد. ذرات تهیه شده در پلیمریزاسیون رسوبی نسبت به پلیمریزاسیون تعلیقی کوچکتر بوده و دارای توزیع یکنواخت تری می باشند. ضعف مهم این روش پلیمریزاسیون، کوچک بودن متوسطهای وزن مولکولی نسبت به یمریزاسیونهای محلولی و تعلیقی است.مدلهای مختلفی برای محاسبه مشخصات پلیمرهای سنتز شده در روش پلیمریزاسیون رسوبی ارایه شده است. در این پروژه از مدل پلیمریزاسیونهای همزمان، که برای پلیمریزاسیون رسوبی مونومرهای محلول در آب در حلالهای هیدروکربنی کاربرد دارد، استفاده می شود. در این پروژه ابتدا روش ممانهای محدود شرح داده شده و سپس متوسطهای عددی و وزنی درجه پلیمریزاسیون و شاخص پراکندگی پلیمرهای سنتز شده در هر دو فاز پیوسته و پراکنده به صورت همزمان محاسبه می شوند. مقادیر محاسبه شده در فاز پراکنده مطابق با نتایج تجربی بوده ولی شاخص پراکندگی پلیمرهای سنتز شده در هر دو فاز پیوسته و پراکنده کمتر از شاخص پراکندگی در روشهای دیگر پلیمریزاسیونهای رادیکال آزاد است. مطابق نتایج به دست آمده در این پروژه، در پلیمریزاسیون رسوبی مونومرهای محلول در آب، واکنش تجزیه شروع کننده در فاز پیوسته و واکنشهای اختتام و انتشار عمدتاً در فاز پراکنده انجام می شوند و پلیمریزاسیون رسوبی آکریل آمید در حلالهای هیدروکربنی از تابع توزیع شولتز- فلوری پیروی می کند.در بخش تجربی این پروژه، علاوه بر مقایسه مقادیر اندازه گیری شده در این بخش با مقادیر محاسبه شده در بخش مدلسازی، تأثیر غلظت مونومر و غلظت شروع کننده بررسی می شود. با کاهش غلظت شروع کننده و افزایش غلظت مونومر، متوسطهای عددی و وزنی درجه پلیمریزاسیون در هر دو فاز پیوسته و پراکنده افزایش می یابد. در پلیمریزاسیون رسوبی آکریل آمید در حلالهای هیدروکربنی، واکنشهای ناخواسته ایمیدی شدن و واکنشهای انتقال زنجیر به پلیمر (شاخه ای شدن زنجیرها) اتفاق نمی افتد و زنجیرهای پلیمری سنتز شده اتاکتیک هستند.