مطالعه نظری مکانیسم مولکولی آنزیم o-glycoprotein 2-acetamino-2-deoxy-?-d-glucopyranosidase (o-glcnacase) به منظور طراحی بازدارنده های جدید.
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
o-گلیکوپروتئین2-استامینو-2-دی اکسی-?-d-گلوکوپیرانوزیداز (o-glcnacase) مسئول هیدرولیز باقیمانده های ?-n-استیل گلوکوزامین (o-glcnac) از باقیمانده های سرین یا ترئونین پروتئین نوکلئوسیتوپلاسمیک است. در این مطالعه مکانیسم کاتالیزوری آنـزیم o-glcnacase با استفاده از نظریه تابعی چگالی (dft) در سطح b3lyp و سری پایه **6.311g مطالعه و بررسی شد. همچنین اثرات جانشینی فلوئور روی گروه 2-استامیدوی سوبسترا در مکانیسم کاتالیزوری آنزیم o-glcnacase بررسی شد. مکانیزم پیشنهادی برای این آنزیم کاتالیز کمک-سوبسترا می باشد، که دو اسید آمینه ی آسپارتات نقش کاتالیزوری کلیدی در آنزیم o-glcnacase را ایفا می کنند. نتایج محاسبات تغییر شکل سوبسترا در طول هیدرولیز آنزیمی گلیکوزید را نشان می دهد، و سپس تشکیل حدواسط اکسازولین در مسیر واکنش آنزیم o-glcnacase در مکانیسم دومرحلهای اتفاق می افتد. در مرحله ی اول مکانیسم کاتالیزوری، asp174 گروه 2-استامیدو را قطبی می کند در نتیجه به عنوان نوکلئوفیل کاتالیزوری برای تشکیل حدواسط اکسازولین رفتار می کند. در مرحله ی بعدی، asp175 به عنوان یک باز عمومی برای ترویج حمله ی یک مولکول آب برای تولید محصول بتا همی استال عمل می کند. این مسیر واکنش دو حالت گذار (ts1,ts2) و یک حد واسط (int) را شامل می شود. انرژی آزاد فعالسازی محاسبه شده، برای ts1 و ts2 پیشنهاد می کند که مرحله ی اول می تواند مرحله ی محدود کننده ی سرعت فرآیند باشد. برطبق توابع ترمودینامیکی محاسبه شده، h?reaction? و g?reaction? این مکانیسم از نظر ترمودینامیکی مطلوب است. در همه ی محاسبات اثرات حلال با استفاده از مدل پیوستار قطبش پذیر (pcm) در نظر گرفته شده است.