تأثیر پارامترهای سیمای سرزمین بر غنا و تنوع پرندگان در واحه های ناحیه تماس زاگرس و ایران مرکزی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف این پژوهش بررسی تأثیر بخشی از پارامتری سیمای سرزمین بر غنا و تنوع گونه ای جوامع پرندگان در ناحیه تماس زاگرس و ایران مرکزی بوده است. واحه ها در ایرانِ خشک و نیمه خشک به عنوان پناهگاهِ ذخیره ژنتیک، ارزش بالایی داشته و به جرأت می توان گفت در بسیاری از موارد، هستی گونه ها به این واحه ها وابسته است. در این تحقیق ویژگیهای پوشش گیاهی و تنوع پرندگان در 28 واحه به منظور تعیین میزان همبستگی این فاکتورها با یکدیگر ارزیابی شد. از طرفی مساحت و شکل واحه ها نیز به عنوان یک متغیر اساسی در سیمای سرزمین کمّی سازی و روابط رگرسیونی آن بر تنوع و غنای پرندگان در واحه ها بررسی گردید. آنالیزهای رگرسیونی موید آن است که میزان حاشیه و وسعت واحه ها بهترین فاکتورها جهت پیش بینی غنا و تنوع گونه ای پرندگان می باشند. البته انجام مطالعات موازی این تحقیق در سایر مناطق ایران مرکزی و در مقیاس بزرگتر ضروری است.