شعر رضوی در کلام شاعران پس از انقلاب اسلامی(با تاکید بر شاعران برجسته این دوره)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: پس از نفوذ و گسترش اسلام در سرزمین ایران، تاریخ ادبیات این سرزمین، هیچ گاه از نشانه- های اظهار ارادت شاعران و ادیبان نسبت به پیامبر گرامی اسلام وائمهی بزرگوار شیعه، بیبهره نبوده است تا جایی که حتی با نگاهی هر چند گذرا به دیوانها و آثار گذشتگان میتوان بر این موضوع صحّه گذاشت در این میان نیز حضور شخصیت مقدس امام رضا )ع( و شهادت و تدفین ایشان در سرزمینِ طوس، آثار شگفت و موثّری در فرهنگ و ادب این سرزمین به جای گذاشت به گونهای که شاعران، نویسندگان و هنرمندان در دورههای مختلف با آفرینش آثاری بدیع و تأثیر گذار، عشق و دلبستگی خود را به آن امام همام ابراز داشتند، تا جایی که این سیرِ ارادت در دورهی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به اوجِ شکوفایی و بالندگی نائل گشت، لذا در این کار پژوهشی سعی بر این است که آن دسته از اشعار رضوی که توسطِ شاعران آئینی و برجستهی پس از انقلاب اسلامی سروده شده است از جهات مختلف از جمله از نظر زبانی )در قالب عناوین و القاب( و از نظر مفهومی )در قالب بررسی ویژگیهای شخصیتی امام رضا )ع(( و از نظر بلاغی )در قالب صور خیال( و سایر موارد دیگر مورد بررسی قرار گیرد. در دورهی مورد بررسی نیز آثار شاعرانی مدّ نظر قرار گرفته است که هم چهرهی شناخته شده و برجستهای در شعر پس از انقلاب اسلامی هستند و هم در زمینهی شعر آئینی آثاری ماندگار از خویش به یادگار گذاشتهاند، البته اشاره به این نکته ضروری به نظر میرسد که دورهی پس از انقلاب اسلامی و فضای معنوی و فکری حاکم بر آن در رشد و تعالی شعر آئینی از جمله شعر رضوی نقش قابل توجّهی داشته است و این تأثیر نه تنها از نظر بسامد کمّی بلکه از نظر کیفی هم قابل توجه است چنانچه از نظر کاربرد صور خیال بویژه تشبیه و استعاره که نقش مهمّی در خیال انگیز نمودن شعر ایفا میکند تشخّص و غنای قابل توجّهی دارد. امید است که این اثر پژوهشی مقبول نظر ساحت قدسی حضرت علی بن موسی الرضا )ع( و مورد استفاده خوانندگان عزیز قرار گیرد