تهیه و شناسایی نانو کامپوزیت پلی استایرن- نقره به روش میکرو امولسیونی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش، ابتدا دیاگرام فاز و منطقه ی پایدار ترمودینامیکی، برای سیستم میکروامولسیونی (w/o)شامل سورفکتانت aot و حلال استایرن تعیین شد. سپس نانوذرات نقره به روش میکروامولسیونی معکوس (w/o)، با توجه به نتایج به دست آمده از دیاگرام فاز در=5 = wو دمای 25 سنتز شد. به این منظور، محلول میکروامولسیونی که از سورفکتانت aot، فاز پیوسته (حلال) استایرن و محلول آبی agno3 تشکیل شده بود، توسط محلول مشابهی حاوی سدیم بور هیدرات تیتر شد و در نهایت کلوئید پایداری از نانوذرات نقره به دست آمد که قابلیت نگهداری تا هفته های متوالی، بدون ته نشینی را دارد. اندازه ی نانوذرات نقره سنتز شده ب وسیله ی تکنیک dls بین 3 تا 10 نانومتر به دست آمدکه بیشترین تعداد ذرات، 6/5 نانومتر قطر داشتند. پس از اطمینان حاصل شدن از پلیمریزاسیون استایرن که فاز پیوسته محلول میکروامولسیونی و فاز زمینه ی نانوکامپوزیت پلی استایرن– نقره میباشد، سنتز نانوکامپوزیت در دمای 60 و 5=w (که در منطقه ی پایداری ترمودینامیکی دیاگرام فاز قرار میگیرد) انجام گرفت و سپس نمونه های تهیه شده با استفاده از sem وxrd مورد شناسایی قرار گرفت. ملاحظه شد نانوذرات نقره تقریباً در تمام بافت زمینه پراکنده و جای گرفتند. اندازه ی این نانوذرات پس از قرار گرفتن در بافت پلی استایرن، نسبت به اندازه ی آنها در کلوئید پایدار، به دلیل مقدار کمی تجمع در روند پلیمریزاسیون، در بازه ی 20تا nm73 قرار داشتند.