ساخت و مشخصه یابی نانوکامپوزیت های متخلخل تیتانیم-شیشه زیست فعال
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تیتانیم و آلیاژهای آن با توجه به دارا بودن خواصی نظیر زیست سازگاری مطلوب، مقاومت به خوردگی بالا و استحکام مخصوص (نسبت استحکام کششی به چگالی) کاربرد گسترده ای بعنوان ماده ی کاشتنی در بدن را داراست. استفاده از آلیاژسازی مکانیکی بمنظور تولید پودرهای کامپوزیتی و نانوکامپوزیتی پایه ی تیتانیمی استفاده می گردد که باعث بهبود در خواص بیولوژیکی آنها می گردد. پودرهای کامپوزیتی بدست آمده به کمک روش متالورژی پودر با استفاده از تف جوشی به مواد کاشتنی متخلخل تبدیل می گردند. در روش تف جوشی، از یک سری مواد حفره زا استفاده می گردد که در حین تف جوشی از سطح ماده خارج می گردند و باعث ایجاد تخلخل در ماده ی کاشتنی می گردند. هدف از انجام این تحقیق، ساخت نانوکامپوزیت متخلخل تیتانیم – شیشه زیست فعال به روش آلیاژسازی مکانیکی و متالورژی پودر و بررسی خواص آن است. برای این منظور ابتدا به کمک روش آلیاژسازی مکانیکی پودرهای نانوکامپوزیتی تولید شده و سپس با افزودن ماده ی حفره زا، پس از پرس و تف جوشی، نمونه های متخلخل تهیه شدند. تغییرات ریزساختاری و استحکام فشاری توسط روش آنالیز پراش پرتو ایکس (xrd)، دستگاه میکروسکوپ الکترونی روبشی (sem)، روش طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (ftir) و دستگاه استحکام فشاری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان می دهد با افزایش زمان آلیاژسازی، میزان تخلخل در نمونه های ساخته شده تا 72% افزایش یافته است. کاهش مدول الاستیک و استحکام فشاری در این نمونه ها نشان دهنده ی بهبود خواص مکانیکی بمنظور کاربرد در بدن بعنوان یک ماده ی کاشتنی است.