شبیهسازی عددی جریان مغشوش احتراقی درون مشعل متخلخل استوانهای
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مشعل متخلخل به دلیل مزایای انتقال حرارت تشعشعی و کنترلپذیری احتراق کاربردهای متنوعی در صنعت یافتهاست. در اکثر مدلسازیهای عددی پیشین رژیم جریان درون محیط متخلخل آرام فرض شده و با این فرض احتراق درون محیط متخلخل بررسی شدهاست. در حالیکه مشاهدات تجربی نشان میدهد که تغییر رژیم از آرام به مغشوش درون محیط متخلخل برای اعداد رینولدز پایین مشاهده میگردد. در تحقیق حاضر به مطالعه اثرات اغتشاش در جریان احتراقی درون مشعل متخلخل پرداخته و اثرات آن بر روی توزیع دما، سرعت سوزش و انتشار آلایندهها درون مشعل متخلخل استوانهای بررسی شدهاست. از سینتیک کامل gri 3. برای احتراق متان/هوا استفاده میشود. با توجه به وجود واکنش شیمیایی در مخلوط گازی و تشعشع در فاز جامد، برای هر یک از فازها معادله انرژی جداگانهای نوشته شده و ارتباط بین دو معادله انرژی با استفاده از روابط تجربی برای ضریب انتقال حرارت حجمی برقرار میشود. انتقال حرارت تشعشعی در معادله انرژی فاز جامد با استفاده از تقریب جهتهای مجزا تعیین گردیدهاست. اثرات اغتشاش نیز در مدلسازی با استفاده از معادلات که برای محیط متخلخل اصلاح شدهاست اعمال میگردد. از روش حجم محدود برای حل معادلات جریان و شار تشعشعی و از حل گذرای مبتنی بر تفکیک عملگرها برای حل معادلات سخت انرژی گاز و بقای گونهها استفاده شدهاست. از آنجا که چندین مدل برای جریان مغشوش درون محیط متخلخل در تحقیقات پیشین ارائه گردیدهاست، مقایسهای بین دو مدل پرکاربردتر صورت گرفته و مشخص گردید مدلی که مبتنی بر نفوذپذیری سیال درون محیط متخلخل است نسبت به مدلی که تنها به نسبت تخلخل وابسته است دقت بیشتری دارد. افزایش سرعت در ناحیه شعله به دلیل انبساط حرارتی در فرایند احتراق سبب میشود تا مقادیر انرژی جنبشی اغتشاشی و لزجت اغتشاشی ماکروسکوپیک در ناحیه شعله با جهش ناگهانی روبرو گردند. افزایش ضرایب نفوذ به واسطه اثرات اغتشاش علاوه بر افزایش ضخامت جبهه شعله سبب میگردد تا حرارت آزاد شده در اثر واکنش شیمیایی با سرعت بیشتری به دو ناحیه پیشگرمایش و احتراق انتقال یافته و از اینرو با افزایش پیشگرمایش مخلوط ورودی سبب افزایش مقادیر سرعت سوزش شده و نتایج مدلسازی را به دادههای تجربی نزدیکتر میگرداند. دمای گاز نیز در مدل مغشوش کمتر از مدل آرام پیشبینی شده و همخوانی بهتری را با دادههای تجربی نشان میدهد. اگر چه مقادیر co مستقل از اثرات اغتشاش بوده و برای هر دو مدل آرام و مغشوش همخوانی خوبی با دادههای تجربی دارد اما نتایج نشان میدهد که با در نظر گرفتن اثرات اغتشاش میزان no که در مدل آرام انحراف قابل توجهی از مقادیر تجربی در ناحیه نزدیک به نسبت همارزی یک دارد در مدل مغشوش به نتایج تجربی نزدیک میگردد. به طور کلی میتوان بیان نمود که اثرات اغتشاش برای مشعل متخلخل، به ویژه برای نسبت همارزیهای نزدیک به یک (بزرگتر از 65/0) و برای محیط متخلخلی با قطر حفره بزرگ، مهم بوده و در نظر گرفتن آن سبب نزدیکشدن مقادیر سرعت سوزش، توزیع دما، co و no به دادههای تجربی میگردد