طراحی شهری پایدار با تاکید بر رویکرد اکولوژیک و با محوریت آب(نمونه موردی: طراحی حاشیه رودخانه زاینده رود و احیای مادی ها در بافت پیرامونی حدفاصل پل مارنان و پل خواجو)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از این تحقیق ارتقای کیفیت زندگی از طریق طراحی شهری با تکیه بر عوامل سازنده اکولوژیک سیمای سرزمین در جهت رسیدن به محیطی پایدار از طریق آشتی انسان با طبیعت میباشد. در جهان کنونی با کاهش کیفی و کمی استانداردهای سبزینگی و محیطزیست در شهرها، و متعاقبا کم شدن لکهها و کریدورهای سبز، تنوع زیستی کاهش یافته و بنابراین کیفیت و شرایط منظرشهری تنزل یافتهاست. هدف از این تحقیق شناخت و آنالیز ساختار شبکه اکولوژیک منطقه و ارائه راهکارهای مناسب برای بهبود شبکه اکولوژیک شهر اصفهان در محدوده مرکزی و حول زاینده رود در راستای تقویت محیط زیستشهری میباشد. در این راستاابتدا با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی بهکاربست رویکرد اکولوژی سیمایسرزمین در طراحی شهری پرداختهشدهاست. و برای تحلیل داده ها از روش تحلیلی sowt استفاده گردیده است. هدف گذاری و ارائه طرح در قالب چهار سطح منطقه ای، سطح کلان (راهبردها)، سطح میانی (سیاست ها) و سطح خرد در مقیاس مطلوب و مورد نظر طراحی شهری انجام شده است. در این تحقیق با تاکید برحضور و استفاده از آب، از طریق روش روی همگذاری لایههای گودرون و فورمن چارچوب طراحیشهری اکولوژیک تدوین و ارائه شد. سپس برمبنای آن در محدوده مرکزی اصفهان طرح پیشنهادی لایههای سبز، طرح جامع اکولوژیک با تاکید بر اکوتون در محدوده طراحی پیشنهاد شدهاست. تا بتوان با کمک گرفتن از ایجاد مسیرهای سبز و لکه های اکولوژیکی در بافت و ساختار شهری موجود و همچنین استفاده از راهکارهای درخور و کارآمد اکولوژیکی شهری تا حد امکان، شرایط طبیعی و اکولوژیکی اصفهان قدیم به ویژه مادی های آنرا احیا نموده و از این طریق در جهت پایداری زیست محیطی و ارتقاء کیفیت فضاهای شهری در این شهرگام بر داشت. در انتها راهبردها و راهکارها و رهنمودهای طراحی شهری در مقیاس سایت و نیز به طور کلی برای هر پروژه مشابه با رویکرد اکولوژیک و با تاکید برآب ارائه شده است