Thesis

مقایسه تأثیر ماساژ بازتابی و ماساژ استروک بر شاخص های فیزیولوژیک و اضطراب در بیماران مبتلا به سکته قلبی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه تحقیق: امروزه در بسیاری از کشورها انجام ماساژ به عنوان یک بخش مهم از مراقبت پرستاری محسوب می گردد و در موقعیت های بالینی به عنوان درمان مکمل در کاهش استرس و تثبیت علائم حیاتی به کار می رود. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر ماساژ بازتابی و ماساژ استروک بر شاخص های فیزیولوژیک و اضطراب در بیماران مبتلا به سکته قلبی انجام شد. روش مطالعه: این کارآزمایی بالینی بر روی 105 بیمار که ابتدا به صورت مبتنی بر هدف و سپس به طور تخصیص تصادفی انتخاب شدند، درسه گروه(35 نفره) ماساژ استروک، ماساژ بازتابی و گروه کنترل انجام شد. در گروه مداخله هر بیمار در دو نوبت صبح و عصر در یک روز و هر نوبت به مدت 15 دقیقه تحت ماساژ مربوطه قرارگرفت. علائم حیاتی و میزان اکسیژن خون شریانی قبل و بلافاصله بعد از انجام ماساژ با استفاده از فشارسنج و ترمومتر و پالس اکسی متر اندازه گیری شد. میزان اضطراب نیز با استفاده از پرسشنامه استاندارد اضطراب اشپیلبرگر قبل از ماساژ صبح و بیست دقیقه بعد از ماساژ عصر اندازه-گیری شد. از آزمون تی زوجی و کای دو در تجزیه و تحلیل داده ها استفاده گردید. یافته ها: در گروه ماساژ استروک، میانگین میزان اکسیژن خون شریانی در شیفت صبح قبل از انجام ماساژ(66/2±34/93) و میانگین میزان اکسیژن خون شریانی بعد از ماساژ نوبت صبح (78/2±95) اختلاف معنی داری داشت (002/0=p). میانگین میزان اکسیژن خون شریانی در شیفت عصر قبل از انجام ماساژ(19/2±22/94) و میانگین میزان اکسیژن خون شریانی بعد از ماساژ نوبت عصر (53/2±28/95) دارای اختلاف معنی داری بود (002/0=p). همچنین میانگین درجه حرارت قبل از ماساژ نوبت صبح (54/0±62/36) و بعد از ماساژ نوبت صبح (587/0±71/36) و دارای اختلاف معنی داری (017/0p=) بود. در گروه ماساژ بازتابی نیز بین میانگین تعداد نبض قبل از انجام ماساژ صبح(33/17±51/75) و بعد از انجام ماساژ صبح( 96/15±20/72) اختلاف معنی دار (005/0=p) وجود داشت. بین میانگین تعداد نبض قبل از ماساژ نوبت عصر(33/15±91/75) و بعد از ماساژ نوبت عصر(71/14 ± 40/74) اختلاف معنی دار آماری(014/0p=) مشاهده گردید. در گروه ماساژاستروک میانگین میزان اضطراب قبل از ماساژ صبح(34/9±22/47) و بعد از ماساژ عصر (57/10±20/41) دارای اختلاف معنی داری (001/0=p) بود. در گروه ماساژ بازتابی نیز بین میانگین میزان اضطراب قبل از ماساژ صبح(61/12±24/46) و بعد از ماساژ عصر (04/12±68/42) اختلاف معنی داری آماری(046/0=p) دیده شد. در گروه کنترل بین هیچ یک از شاخص های فیزیولوژیک و میانگین میزان اضطراب در نوبت صبح و عصر اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. نتیجه گیری: نتایج نشان داد هر دو نوع ماساژ بر برخی از علائم حیاتی و اضطراب موثرند اما ماساژ استروک علاوه بر علائم حیاتی بیماران بر میزان اکسیژن خون شریانی آنها نیز اثر مثبت داشت؛ بنابراین انجام آن در این بیماران توصیه می شود.

Supervisors and advisors

داود حکمت پو

Similar theses

Similar items