Thesis

نقد مفروضات مکتب نوسازی با تأکید بر وی‍ژگی های تاریخی ـ فرهنگی ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده مطالعات نوسازی، به عنوان برجسته ترین قالب نظریات توسعه در فضای لیبرالیستی اهمیت آشکاری در برنامه ها و سیاست های توسعه ی کشورهای جهان سوم داشته و دارد. نظریات نوسازی هرچند بعد از گذشت چند دهه دستخوش اصلاحاتی گردید، اما اصول و هنجارهای بنیادین لیبرالی خود را در حوزه های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی حفظ نمود. ایران نیز پس از انقلاب اسلامی در مسیری تازه خلاف اقتضائات پذیرفته شده ی جهانی قرار گرفت و سعی نمود پس از قرن ها دین را بر مسند اداره ی اجتماعی بنشاند. چگونگی مواجهه و نحوه ی ارتباط جمهوری اسلامی ایران و اندیشه ی نوسازی در بحث از توسعه یافتگی نمی تواند در ظواهر و در سطح مورد بررسی قرار گیرد؛ چرا که با توجه به مبانی است که تجلیات و ظواهر معنا می یابد. بررسی مفروضات بنیادین مکتب نوسازی از همین جهت با اهمیت خواهد بود. چرا که ما را نسبت به الزامات، ماهیت و غایت نظریات این مکتب آگاه نموده و زمینه را برای مواجهه ای عقلایی و منطقی هموار می سازد. در این پایان نامه سعی بر آن است که با اتخاذ روشی توصیفی-تحلیلی و مقایسه ی بنیادهای دو چارچوب فکری بیان شده، این پرسش اصلی مورد بررسی قرار گیرد که «مفروضات مکتب نوسازی تا چه میزان با الزامات فکری- فرهنگی انقلاب اسلامی همخوانی دارد؟» به نظر می رسد با توجه به مقومات مفهومی و بنیادهای نظری مکتب نوسازی (تکامل گرایی و کارکردگرایی ساختاری)، این مکتب در سه ساحت «روش تحلیل تاریخ»، «روش تفسیر عالم» و «روش تحلیل اجتماع»، در تضاد با ویژگی های تاریخی- فرهنگی انقلاب اسلامی قرار دارد

Supervisors and advisors

اصغر افتخاری

Similar theses

Similar items