بررسی نگرش دانشجویان و دانش آموختگان کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز درباره نقش برنامه های درسی رشته تحصیلی خود بر رشد مهارت های شغلی و شانس اشتغال آنها.
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: هدف این پژوهش بررسی نگرش دانشجویان و دانش آموختگان کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز نسبت به نقش برنامه درسی رشته تحصیلی خود بر کسب مهارت های شغلی، انتظارات شغلی و شانس اشتغال آنها است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان و دانش آموختگان مقطع کارشناسی ارشد رشته علوم تربیتی در کشور است که گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز به عنوان یک نمونه غیر احتمالی در دسترس مورد بررسی قرار گرفتند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. ابزار ساخته شده با 6 خرده مقیاس و 53 گویه اجرا گردید. روایی سوالات پرسشنامه از طریق روایی محتوایی، به تأیید برخی از اعضای هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز و دانش آموختگان و دانشجویان رسید. همچنین، به منظور تعیین روایی ملاکی پرسشنامه، آزمون آماری همبستگی پیرسون به کار برده شد. نتایج آزمون روایی پرسشنامه را 73/0=r نشان داد. برای تحلیل سوالات پژوهش از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، درصد، جدول) و استنباطی (تحلیل رگرسیون چندگانه، ضریب همبستگی، تحلیل واریانس یک-راهه) استفاده شد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که نگرش دانشجویان و دانش آموختگان موردنظر نسبت به برنامه درسی رشته تحصیلی شان قادر به پیش بینی انتظارات شغلی و میزان رشد مهارت های شغلی آنان است. بین نگرش دانشجویان و دانش آموختگان نسبت به دانشگاه محل تحصیل با انتظارات شغلی و رشد مهارت های شغلی آنان همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. عامل جنسیت بر نگرش گروه نمونه نسبت به برنامه درسی رشته تحصیلی شان، انتظارات شغلی و مهارت های شغلی آنان اثر معناداری داشته است. عامل رشته و تعامل دو فاکتور رشته و جنسیت بر انتظارات شغلی و مهارت های شغلی نمونه تأثیر معناداری داشته است.