بررسی عوامل موثر بر افزایش روحیه پرسشگری دانشجویان دانشگاه اصفهان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از این پژوهش بررسی و شناسایی عوامل موثر بر افزایش روحیه پرسشگری دانشجویان دانشگاه اصفهان بوده است. در این پژوهش به لحاظ ماهیت موضوع و اهداف پزوهش از روش توصیفی – پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان گروه های علوم انسانی، علوم پایه و فنی مهندسی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 91-90 می باشد که جمعیت آنها شامل 4941 نفر دانشجوی گروه علوم انسانی،1466 نفر دانشجوی گروه علوم پایه و 1689 نفر فنی – مهندسی بوده است. به منظور دستیابی به حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 351 نفر از دانشجویان رشته های علوم انسانی، علوم پایه و فنی- مهندسی به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند. گردآوری داده ها از دانشجویان با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته 42 گویه ای در مقیاس پنج درجه ای طیف لیکرت انجام شد. پرسشنامه مذکور شامل پنج حیطه محتوای آموزشی، روش تدریس، شیوه ارزشیابی، ویژگی های اساتید و عوامل فردی و خانوادگی بود. روایی پرسش نامه توسط پنج نفر از اساتید دانشگاهی تایید شد. پایایی پرسش نامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ 76/0 برآورد گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پژوهش، در سطح آمار توصیفی از شاخص های فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از آزمون های t تک متغیره، آزمون تحلیل واریانس چند متغیره و آزمون های تعقیبی ال اس دی و آزمون فریدمن استفاده گردید. نتایج نشان داد که مجموع عوامل مورد بررسی در این پژوهش شامل محتوای آموزشی، روش تدریس، شیوه ارزشیابی، ویژگی های استاد و عوامل فردی و خانوادگی بر افزایش روحیه پرسشگری دانشجویان تاثیر مثبت و معنی داری دارند. در این بین بالاترین میانگین با 05/4 مربوط به محتوای آموزشی و پایین ترین میانگین با 33/3 مربوط به شیوه ارزشیابی بود. بین نظرات دو جنس در مورد عوامل موثر بر افزایش روحیه پرسشگری تفاوت معنی داری وجود ندارد. یافته های پژوهش همچنین نشان داد بین نظرات دانشجویان دانشکده های علوم انسانی، علوم پایه و فنی- مهندسی در خصوص تاثیر عوامل موثر بر افزایش روحیه پرسشگری تفاوت معناداری وجود دارد.