Thesis

پیش بینی سبک تدریس بر اساس اداراک از خوش بینی علمی دبیران و دانش آموزان

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف این پژوهش، پیش بینی سبک تدریس از طریق ادراک از خوش‏بینی علمی معلم و دانش آموز و همچنین مشخص کردن رابطه مولفه های میان این دو متغیر است. به منظور آزمودن سوالات پژوهش از بین دانش آموزان دختر پایه ی اول مقطع متوسطه شهر بیرجند در سال تحصیلی 93-92، نمونه ی با حجم 300 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای دو مرحله ای انتخاب شد. بدین صورت که از میان 16 دبیرستانی که دارای پایه ی اول بودند، تعداد 10 مدرسه را به صورت تصادفی انتخاب کرده و در هر مدرسه به طور تصادفی یک کلاس پایه ی اول با کلیه ی دانش-آموزان آن مورد بررسی قرار گرفت و تمامی شرکت کنندگان به پرسش نامه های خوش بینی علمی معلم، دانش آموز و سبک تدریس که پژوهشگر ترجمه و اعتباریابی کرده است، پاسخ دادند. برای کنترل نوع درس، از میان دروس فقط درس زیست‏شناسی را به لحاظ تنوع در روش های تدریس انتخاب کرده و دانش آموزان پرسش نامه ها را در ارتباط با دبیر زیست شناسی خود تکمیل نمودند. داده ها به روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند. نتیجه پژوهش نشان داد که نمره کل خوش بینی علمی دبیران و دانش آموزان با سبک تدریس رابطه مثبت و معنی داری دارد. همچنین بین خوش بینی علمی دبیران و دانش آموزان همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد و مولفه های خوش-بینی علمی دبیران قابلیت تبین و پیش بینی نوع سبک تدریس را دارند. همچنین نتایج حاکی از این بود که سبک تدریس اولیه معلمان زن پایه ی اول مقطع متوسطه ی شهر بیرجند به ترتیب سبک تدریس خبره، آمرانه، تسهیل-کننده، وکالتی و مدل فردی می باشد. در مجموع، این پژوهش یافته های نظری و تجربی مهم را برای تحقیقات آینده در مورد تدریس و خوش بینی علمی ارائه کرده است. به طور خاص، خوش بینی علمی را در سطح فردی به عنوان یک سازه قابل سنجش مورد تأیید و تصحیح قرار داده است و پیش بینی می‏کند که احساس خوش‏بینی علمی معلم و دانش آموز ممکن است یک الزام برای پیشرفت تحصیلی دانش آموز باشد، اما رابطه میان آن دو به تحقیقات تجربی بیشتری احتیاج دارد.

Supervisors and advisors

محسن آیتی، علی عسکری

Similar theses

Similar items