Thesis

تاثیر یون تیوسولفات یر رفتار خوردگی حفره ای فولاد زنگ نزن رسوب سخت شونده ی 17-4 پیر شده در دماهای مختلف

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

در این پژوهش تأثیرات دمای پیرسازی و یون تیوسولفات بر رفتار خوردگی حفره¬ای فولاد زنگ نزن رسوب سخت شونده¬ی 4-17 در محیط سدیم کلراید بررسی شده است. ابتدا نمونه ها در دمای ℃ 1050 به مدت یک ساعت انحلال سازی شده و سپس در هوا سرد شدند. پس از آن، نمونه های انحلال سازی شده در دماهای 480 ،550 و620 درجه¬ی سانتی¬گراد به ترتیب به مدت زمان های یک، چهار و چهار ساعت پیر شدند. ریزساختار فولاد به کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی شد. سپس اضافه کردن تیوسولفات با استفاده از تیوسولفات سدیم با افزودن غلظت های 0/002، 0/02 و 0/2 مولار تیوسولفات به محلول 0/2 مولار سدیم کلراید انجام شد. از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی برای مطالعه تأثیرات دمای پیرسازی وغلظت تیوسولفات بر شکل حفره ها استفاده شد. مقاومت به خوردگی حفره¬ای فولاد در دماهای مختلف پیرسازی و غلظت های مختلف تیوسولفات با انجام آزمایش های پتانسیودینامیک و پتانسیواستاتیک در محلول 0/2 مولار سدیم کلراید و در دمای محیط بررسی شد. از روش¬های آماری برای نشان دادن تأثیر دمای پیرسازی و غلظت تیوسولفات بر رفتار خوردگی حفره ای فولاد استفاده شد. نرخ جوانه زنی و حاصل ضرب پایداری حفرات ناپایدار به عنوان تابعی از دمای پیرسازی و غلظت تیوسولفات تعیین شدند. ریزساختار فولاد در شرایط پس از پیرسازی عمدتاً شامل زمینه¬ی مارتنزیتی بود. نتایج آماری آزمون پتانسیودینامیک نشان داد که پتانسیل حفره¬دار شدن فولاد در اثر افزایش دمای پیرسازی به ℃ 620 کاهش یافته است. شدت جریان و حاصل ضرب پایداری حفرات ناپایدار در دمای ℃ 620 افزایش یافته و شعاع حفرات کاهش یافته است. همچنین، فرکانس وقوع حفرات ناپایدار در اثر افزایش دمای پیرسازی به ℃620 افزایش یافته است. مجموع پارامترهای ذکرشده، موجب می گردد که پتانسیل حفره دارشدن فولاد زنگ نزن رسوب سخت شونده ی 4-17 با افزایش دمای پیرسازی به ℃620 کاهش یابد. در حضور غلظت 0/02 مولار تیوسولفات، پتانسیل حفره دارشدن نمونه های پیرشده در دماهای ℃550 و℃620 افت قابل توجهی نشان می دهد درحالی که تفاوت قابل ملاحظه ای در پتانسیل حفره دارشدن نمونه پیرشده در دمای ℃480 مشاهده نمی شود. کاهش قابل توجه در پتانسیل حفره دارشدن نمونه ℃480 در حضور غلظت 0/2 مولار تیوسولفات رخ می دهد. در حضور تیوسولفات جریان بیشینه، شدت جریان، شعاع وحاصل ضرب پایداری حفرات ناپایدار افزایش می یابد. همچنین، حضور تیوسولفات منجر به افزایش فرکانس وقوع حفرات ناپایدار می گردد. مجموع پارامترهای بیان شده باعث می گردد که پتانسیل حفره دار شدن فولاد زنگ نزن رسوب سخت شونده 4-17 در حضور تیوسولفات به میزان قابل توجه کاهش می یابد.

Supervisors and advisors

علی داوودی، محمدهادی موید